13 Μαρτίου 2017

Ψητός σολομός με σκόρδο και λεμόνι και άγρια ψητά σπαράγγια με παρμεζάνα






Η κάθε εποχή έρχεται και φέρνει μαζί της δώρα. Δώρα της φύσης. Καρπούς, λουλούδια, φρούτα και λαχανικά. Το φθινόπωρο δίνει  τα σταφύλια, τα ρόδια και τις κολοκύθες, ο χειμώνας τα κάστανα, η άνοιξη τις φράουλες, τα σπαράγγια και τις αγκινάρες και όσο για το καλοκαίρι, δεν μπορεί κανείς να απαριθμήσει τα φρούτα και τα λαχανικά που υπάρχουν μιας και είναι αναρίθμητα.  



Αν και πλέον βρίσκει κανείς τα παραπάνω αγαθά τις περισσότερες εποχές του χρόνου στις λαϊκές αγορές και τα σούπερ μάρκετ, εγώ επιμένω να χρησιμοποιώ το κάθε πράγμα στον καιρό του. Έτσι λοιπόν κάθε εποχή με βρίσκει να περιμένω κάτι από τα δώρα της. 




Ωστόσο, όσο κι αν αγαπώ ας πούμε τα κάστανα και ανυπομονώ να έρθει η εποχή τους, δεν συγκρίνεται με τίποτα η προσμονή που έχω για τις φράουλες την άνοιξη ή τα λατρεμένα μου σύκα το καλοκαίρι. 




Τα σπαράγγια είναι επίσης μια άλλη μεγάλη ανοιξιάτικη αδυναμία μου, τα οποία περιφρονούσα και τελικά τα δοκίμασα σε σχετικά μεγάλη ηλικία. Γύρευε πόσες ανοίξεις έχω χάσει που δεν τα έτρωγα. Ευτυχώς η Νεφέλη, αναγνώρισε την γεύση τους από νωρίς και τα λατρεύει όσο κι εγώ. 



Όσο κι αν φανεί περίεργο δεν έχω αγοράσει ποτέ σπαράγγια από σούπερ μάρκετ. Όσες φορές τα έχω μαγειρέψει ή φάει, αυτά ήταν πάντα άγρια. Πες το προκατάληψη, πες το όπως θες, θεωρώ ότι τα καλλιεργήσιμα (απ΄όσο έχω ακούσει τουλάχιστον γιατί προσωπική εμπειρία δεν έχω) χάνουν σε γεύση. Έτσι, προτιμώ να τα αγοράζω από ανθρώπους που τα μαζεύουν από τα ορεινά, εφ΄όσον δεν μπορώ εγώ η ίδια να πάω να το κάνω σαν εκδρομή. 



Δεν σου κρύβω πως ένα από τα όνειρα που έχω όταν μεγαλώσουν τα παιδιά είναι να ασχοληθώ με πράγματα και χόμπι που δεν μπορώ τώρα, λόγω έλλειψης χρόνου ή πολλών υποχρεώσεων. Και το να μαζεύω σπαράγγια, άγρια ραδίκια, βατόμουρα και λουλούδια του αγρού είναι κάτι που θα ήθελα να το κάνω μόνη μου! 



Χθες λοιπόν Κυριακάτικα, φάγαμε αυτό το υ-πε-ρο-χό-τα-το φαγητό που αν το καλοσκεφτείς δεν είναι και τίποτα σπουδαίο. Κι όμως είναι!! Είναι ένα πάντρεμα γευστικότατο, ψαριού και λαχανικού.  Του λιπαρού σολομού και των άγριων σπαραγγιών που επιστεγάζονται από μια λεπτή όσο χρειάζεται για να μην τα επισκιάζει, κρούστα παρμεζάνας. Ένα φαγητό που χρειάζεσαι πέντε λεπτά για να το προετοιμάσεις και άλλα 20 για να το ψήσεις, σε ένα μόνο σκεύος κι αυτό στρωμένο με λαδόκολλα. Δηλαδή φαγητό εύκολο, νόστιμο, υγιεινό κι ευπαρουσίαστο! 



Αν μπορέσεις να προμηθευτείς άγρια σπαράγγια σε προκαλώ να το δοκιμάσεις. Αλλά κι αν όχι, επιχείρησε να το φτιάξεις με τα καλλιεργήσιμα. Είναι συνδυασμός που αξίζει να τον γευτείς. Τώρα είναι η εποχή!



Καλή εβδομάδα από μένα!!! 




ΨΗΤΟΣ ΣΟΛΟΜΟΣ ΜΕ ΣΚΟΡΔΟ ΚΑΙ ΛΕΜΟΝΙ ΚΑΙ ΑΓΡΙΑ ΨΗΤΑ ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ ΜΕ ΠΑΡΜΕΖΑΝΑ

Υλικά για 4 μερίδες: 

     1)      700 γραμμάρια φιλέτο σολομού με δέρμα
     2)      4 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο
     3)      1 κουταλάκι γλυκού ξύσμα λεμονιού
     4)      1 κουταλιά σούπας χυμό λεμονιού
     5)      4 σκελίδες σκόρδο
     6)      1 κουταλάκι γλυκού μουστάρδα
     7)      450 γραμμάρια σπαράγγια άγρια
     8)      Αλάτι
     9)      Πιπέρι
     10)   50 γραμμάρια παρμεζάνα τριμμένη (3/4 φλιτζανιού)
     11)   Μερικές λεπτές φέτες λεμονιού 



Μέθοδος: 

Καθαρίζουμε τα σπαράγγια ως εξής: Τα λυγίζουμε με το χέρι μας χαμηλά προς τη βάση τους κι εκεί που σπάνε από μόνα τους και χωρίς μεγάλη δύναμη σημαίνει πως είναι το τρυφερό τους μέρος. Πετάμε τις ουρές και κρατάμε το μεγαλύτερο κομμάτι που είναι και το τρυφερό. 



Στη συνέχεια τα πλένουμε κάτω από το τρεχούμενο νερό της βρύσης μέσα σε μια λεκανίτσα με νερό με προσοχή να μην τα σπάσουμε. Τα στραγγίζουμε για λίγη ώρα ώστε να μην έχουν πολλά νερά και είναι έτοιμα να τα χρησιμοποιήσουμε στη συνταγή.  



Κόβουμε το φιλέτο του σολομού σε 4 κομμάτια και τα τοποθετούμε στο κέντρο ενός μεγάλου και ρηχού ταψιού φούρνου το οποίο έχουμε στρώσει προηγουμένως με λαδόκολλα.

Στο μούλτι βάζουμε τις 2 κουταλιές ελαιόλαδο, το ξύσμα του λεμονιού,  το χυμό λεμονιού, τις 2 σκελίδες σκόρδο που τις έχουμε λιώσει με την πρέσα σκόρδου και τη μουστάρδα. Τα χτυπάμε για μισό λεπτό μέχρι να προκύψει ένα παχύρρευστο και ομοιογενές μίγμα.  Μια κίτρινη δηλαδή σάλτσα. 

Αλείφουμε την επιφάνεια των φιλέτων του σολομού με αυτό το μίγμα μοιράζοντάς το ισόποσα σε όλα τα κομμάτια. Στη συνέχεια τα αλατίζουμε καλά, τρίβουμε από πάνω φρέσκο πιπέρι και τέλος τους τοποθετούμε στο κέντρο από μια λεπτή φέτα λεμονιού. 



Βάζουμε τα σπαράγγια σε μια πιατέλα και ρίχνουμε πάνω τους τις δύο κουταλιές σούπας ελαιόλαδο. Λιώνουμε στη συνέχεια και τις υπόλοιπες δύο σκελίδες σκόρδο και τις ρίχνουμε κι αυτές επάνω. Τα αλατίζουμε καλά και τρίβουμε πιπέρι. 

Με τα χέρια μας τους κάνουμε ένα απαλό μασάζ ώστε να λαδωθούν καλά όλα και να πάρουν τη γεύση των υλικών που τους έχουμε βάλει. Προσέχουμε ωστόσο να μην τα σπάσουμε!

Τα χωρίζουμε σε 4 ίσα ματσάκια (μερίδες δηλαδή) και τοποθετούμε το κάθε ματσάκι, αντίστοιχα στις 4 γωνίες του ταψιού, περιμετρικά του σολομού. 



Βάζουμε το ταψί στο φούρνο που προηγουμένως έχουμε προθερμάνει και ψήνουμε το φαγητό στους 180 βαθμούς στον αέρα για 10 λεπτά μόνο. 

Κατόπιν βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και πασπαλίζουμε τα σπαράγγια με την παρμεζάνα μοιράζοντάς την ισόποσα σε 4 δόσεις. Μια - δυο κουταλιές της σούπας περίπου για κάθε ματσάκι σπαραγγιών δηλαδή. 



Ξαναβάζουμε το ταψί στο φούρνο και ψήνουμε για άλλα 5 λεπτά στους 180 βαθμούς στον αέρα. Τέλος γυρνάμε τον φούρνο στο γκριλ (ώστε να πάρει χρώμα το φαγητό μας) και ψήνουμε το σολομό και τα σπαράγγια για άλλα 5 λεπτά. 



Συνολικός χρόνος ψησίματος δηλαδή 20 λεπτά με το τελευταίο πεντάλεπτο να ψήνεται στο γκριλ. 




Βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και σερβίρουμε αμέσως σε πιάτα συνοδεύοντάς τα με φέτες λεμονιού για όσους θέλουν να στάξουν μερικές σταγόνες από το χυμό του πάνω στο ψάρι. 

Καλή επιτυχία!!! 







10 σχόλια:

  1. οσο και αν λατρευω τα σπαραγγια, δεν εχω δοκιμασει ποτε αγρια, απλα γιατι δεν ετυχε. παραμένει όμως λατρεμένο λαχανικο και μάλιστα σε μακαροναδα :)

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Δυστυχώς ούτε εγώ έχω δοκιμάσει καλλιεργήσιμα άρα δεν μπορώ να κάνω τη σύγκριση. Από όσα όμως έχω ακούσει, τα άγρια δεν συγκρίνονται. Άρα αν σου αρέσουν μια τα καλλιεργήσιμα, θα σου αρέσουν 10 τα άγρια!! Πρέπει να τα δοκιμάσεις. Και ναι, σε μακαρονάδα και σε ομελέτα δεν παίζονται επίσης!!!!

      Διαγραφή
  2. Καταπληκτικό φαγητό!!
    Ελπιζω να βρω άγρια σπαράγγια στη λαική , αν και ειναι πανακριβα...
    Ωραια ανοιξιατικα χρωματα έχουν οι φωτογραφίες σου!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
    Απαντήσεις
    1. Χμ.... οι φωτογραφίες μπορεί να έχουν ανοιξιάτικα χρώματα, αλλά την άνοιξη δεν βλέπω! Μουλιάσαμε από τη βροχή τις τελευταίες μέρες!!!

      Εστω μια φορά πάντως πρέπει να τα αγοράσεις τα άγρια. Να έχεις αποψη βρε παιδί μου!!!

      Διαγραφή
  3. λατρεύω τα σπαράγγια, ήδη αγόρασα τα πρώτα. Βέβαια πολύ θα ήθελα να ήμουν στους αγρούς να τα μαζέψω αλλά....
    Το φαγητό σου καταπληκτικό θα το δοκιμάσω άμεσα.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Σαν ζωγραφιά είναι το πιάτο!!
    Λατρεύω τα σπαράγγια. Εχω φαει και άγρια και καλλιεργήσιμα. Τα άγρια δεν συγκρίνονται, εννοείται!! Θα κοιτάξω κι εγώ μήπως βρω στη λαική.
    Ωραίο πάντως το κυριακάτικο φαγάκι σας. Δυο υλικά φτάνουν για να γίνει ξεχωριστό το τράπεζι ;)

    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Πολύ όμορφο φαγητό! Φαντάζομαι τη νοστιμιά τους!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Αυτά τα εύκολα και εμφανίσιμα πιάτα πολύ τα συμπαθώ!
    Δείχνουν επιτηδευμένα και κερδίζουν τις εντυπώσεις με ελάχιστο κόπο και σε πολύ λίγο χρόνο.
    Ο σολομός δείχνει φοβερά ζουμερός! Τα σπαράγγια δεν τα πολυσυμπαθώ ακόμα αλλά φαντάζομαι πρέπει απλά να δοκιμάσω άγρια για να τα εκτιμήσω :)
    Σε φιλώ

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. Γεια σου Χρυσαυγή μου! Πολύ ωραίο το φαγητό σου, θα το δοκιμάσω σύντομα. Και τι ωραία χρώματα! Όσο για την κουβέντα περί κυλικείου, τι να πω φοβερό, είναι παιδιά που ψωνίζουν καθημερινά από το κυλικείο γρανίτες, πατατάκια. Απίστευτο.

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. εννοειται μοοοονο άγρια. εμένα μου φέρνει η μαμά μου όποτε βρει στη λαϊκή. μου αρέσουν πολύ και ωμά σε σαλάτες. η δική σου εκδοχή είναι άκρως εντυπωσιακη

    ΑπάντησηΔιαγραφή