28 Δεκεμβρίου 2011

Χριστουγεννιάτικα στολίσματα!!


Καλησπέρα!!

           Λίγες μόνο μέρες πρίν την έλευση του νέου έτους! Άντε να δούμε τι μας επιφυλάσσει και το 2012!!

           Η διάθεση μπορεί να είναι πεσμένη, τα χρήματα περιορισμένα, οι ιώσεις σε έξαρση ( κυρίως για όσους έχουν παιδιά), το κρύο τσουχτερό, αλλά δε "μασάμε"!!! ... Ή μάλλον μασάμε και πολύ μάλιστα!!

          Ότι και να γίνει, ο Έλληνας το τελευταίο πράγμα που θα κόψει είναι το φαγητό! Οι μέρες δε οι γιορτινές, το ευνοούν πολύ το "άθλημα"!!

          Και επειδή ότι κάνουμε πρέπει να γίνεται με στιλ, σας παρουσιάζω τρία από τα Χριστουγεννιάτικα εορταστικά τραπέζια που κάναμε αυτές τις μέρες! Το ένα είναι στο σπίτι μου και τα άλλα δύο στο  πατρικό μου στο Κιάτο Κορινθίας! Δεν έχω φωτογραφίσει τα φαγητά, αλλά μονάχα τη διακόσμησή τους!!

Γεύμα πρώτο στο σπίτι μου, 22 Δεκεμβρίου 2011





Γεύμα δεύτερο στο πατρικό μου, 24 Δεκεμβρίου 2011







Γεύμα τρίτο στο πατρικό μου, 25 Δεκεμβρίου 2011








Και του χρόνου να είμαστε καλά να στολίζουμε!!!

22 Δεκεμβρίου 2011

Κρέμα κάστανο

        
Μια κάρτα για τα Χριστούγεννα.
    
            Επιτέλους ήρθε ο χειμώνας! Καθώς τα Χριστούγεννα είναι προ των πυλών και ο καιρός πρίν από δυο 24ωρα ήταν καθαρά Πασχαλινός είχαμε χάσει κάθε ελπίδα ότι θα γιορτάσουμε φέτος όπως δείχνουν τα card postal!



             Όμως η ανατροπή έγινε! Ο καιρός «βάρυνε», οι άνεμοι δυνάμωσαν και τα πρώτα χιόνια ήδη έπεσαν! Όσοι από εσάς διαθέτετε γιαγιά, βάλτε την μπροστά στο αναμμένο τζάκι, δώστε της ένα παραμύθι ανά χείρας, σκορπίστε 2-3 κουτσούβελα στα πόδια της, αφού βέβαια της έχετε φορέσει σκούφο και νυχτικό, χαμηλώστε τα φώτα, ανάψτε κεριά και αφήστε την να διαβάζει παραμύθια με τις ώρες! Αυτή είναι η συνταγή(μιας και σε μαγειρικό blog βρισκόμαστε), για ένα live Χριστουγεννιάτικο card postal!


            Σήμερα όμως εγώ θα σας παρουσιάσω μία κανονική Χριστουγεννιάτικη κάρτα. Με πολύ χαρά, θα σας δείξω την κάρτα που ζωγράφισε το μικρό μου ανιψάκι και πήρε το πρώτο βραβείο σε διαγωνισμό μεταξύ 2.000 καρτών που έφτιαξαν μαθητές Δημοτικού, 15 σχολείων του Λονδίνο. Και αυτό γιατί ο Αλέξανδρος (περί αυτού πρόκειται) ζει με τους γονείς του στην Αγγλία.


           Και αφού φτιάξαμε ένα ιδανικό, cozy, σκηνικό, που μας οδηγεί προς ολοταχώς στην καρδιά των εορτών, λέω να σας δείξω και μία κρέμα από κάστανο. Το κάστανο που είναι για μένα συνδεδεμένο άρρηκτα με τα Χριστούγεννα , είναι από τις ποιο αγαπημένες μου τροφές, με οποιαδήποτε μορφή και να του δώσουμε, σε γλυκά και φαγητά. Τη συνταγή για την κρέμα κάστανο την βρήκα στο περιοδικό του Στέλιου Παρλιάρου, «Γλυκές Ιστορίες» και η χρησιμότητά της είναι πολλαπλή. Εκτός του ότι μπορεί κάποιος να την φάει κυριολεκτικά με το κουτάλι, την αλείφουμε πάνω σε ψωμί σαν μαρμελάδα, την χρησιμοποιούμε για γέμιση σε τούρτες , σε τσουρέκια, τάρτες ή φτιάχνουμε με αυτήν κέικ. Εγώ σήμερα θα σας δείξω την βασική συνταγή και σε λίγες μέρες θα αναρτήσω την συνταγή από το κέικ κάστανο που έφτιαξα χρησιμοποιώντας την.



ΚΡΕΜΑ ΚΑΣΤΑΝΟ

Υλικά για 1 ½ κιλό

1) 1 κιλό κάστανα ακαθάριστα
2) 1 κουταλιά γλυκού αλάτι
3) 500 γραμμάρια νερό και αρκετό ακόμη για το βράσιμο των κάστανων
4) 750 γραμμάρια ζάχαρη
5) 1 κλωναράκι βανίλιας, σχισμένο κατά μήκος στη μέση
6) 1 σφηνάκι μαύρο ρούμι ή κονιάκ


Εκτέλεση:

            Χαράζουμε τα κάστανα από την κορυφή προς τη βάση με ένα μαχαιράκι και τα βάζουμε σε μια κατσαρόλα με νερό που να τα καλύπτει (όχι τα 500 γραμμάρια της συνταγής).

            Προσθέτουμε το αλάτι και τα βράζουμε για 30 λεπτά. Με μια τρυπητή κουτάλα τα βγάζουμε λίγα λίγα και με τη μύτη ενός μαχαιριού τα καθαρίζουμε από την φλούδα τους.

           Σε μια άλλη κατσαρόλα βάζουμε τα 500 γραμμάρια νερό, τη ζάχαρη, τους σπόρους από το εσωτερικό της βανίλιας, καθώς και ολόκληρο το κλωναράκι της. Βράζουμε σε χαμηλή φωτιά μέχρι το σιρόπι να γίνει διάφανο.

           Αποσύρουμε από τη φωτιά και ρίχνουμε τα ¾ του σιροπιού στον κάδο του μπλέντερ, προσθέτουμε τα καθαρισμένα κάστανα και τα πολτοποιούμε πολύ καλά. Ενσωματώνουμε τον πουρέ στο υπόλοιπο σιρόπι που έχει μείνει στην κατσαρόλα και σιγοβράζουμε το όλον για περίπου 30 λεπτά ανακατεύοντας.

          Κατεβάζουμε από τη φωτιά, προσθέτουμε το ποτό, ανακατεύουμε και γεμίζουμε αποστειρωμένα βάζα.

          Είναι προτιμότερο να διατηρούμε την κρέμα του κάστανου στο ψυγείο.

Καλή επιτυχία!!!


 

18 Δεκεμβρίου 2011

Σαλάτα πράσινη με κολοκύθα και γλυκόξινο dressing

            
...να ήμουν για μια εβδομάδα παιδί!!!

           Σήμερα το πρωί, βρέθηκα σε γνωστό εμπορικό κέντρο για ένα bazaar. Εκεί γίνονταν πολλά events, υπήρχαν παιχνίδια, carousel, είχαν στηθεί κιόσκια, μοίραζαν γλυκά, αναψυκτικά και διάφορα εδέσματα. Ήταν μια γιορτή για τα παιδιά και για τους μεγάλους. Ο κόσμος ήταν πολύς και κινούνταν προς πάσα κατεύθυνση ωσάν αφιονισμένος.



            Μέσα στα πανηγύρια και τις χαρές δεν έλειπαν οι φωνές, οι ψιλοτσακωμοί μεταξύ οικογενειών και κυρίως η γκρίνια των παιδιών. Σε μια γιορτή όπου θα περίμενες να δεις χαρούμενες παιδικές φατσούλες, σε όποια γωνιά και αν γύριζες θα έβλεπες ένα παιδί να χτυπιέται σαν το χταπόδι για κάποιο λόγο. Κάποιο έκλεγε γιατί του έπεσε κάτω το μελομακάρονο που δεν πρόλαβε να δαγκώσει, ένα άλλο ήθελε ένα ακόμη γύρο με το carousel, ποιο κάτω ένα είχε πέσει στα πλακάκια ανάσκελα και χτυπιόταν για κάποιο επίσης σοβαρό λόγο που είχε καθορίσει τη ζωή του εκείνη τη στιγμή. Γελούσα μόνη μου με το θέαμα. Γελούσα με αγάπη και κατανόηση για όλους εκείνους τους γονείς που προσπαθούσαν να διαχειριστούν την κρίση μέσα στο πλήθος.


            Ένας είχε βάλει τις φωνές, άλλος το είχε πιάσει σαν αρνί στον ώμο και το πήγαινε προς την έξοδο, ένας τρίτος προσπαθούσε με επιχειρήματα να το νουθετήσει, αλλά όλοι τους, όποιον τρόπο και αν είχαν διαλέξει, κινούνταν κάτω από τον ίδιο παρονομαστή. Αυτόν της απόγνωσης… !


            Πραγματικά γελάω και διασκεδάζω σε κάτι τέτοιες στιγμές. Όχι γιατί μου αρέσουν οι καταστάσεις αυτές, αλλά γιατί σκέφτομαι πως τα παιδιά ζουν στον δικό τους μικρόκοσμο, ο οποίος είναι γεμάτος δυσκολίες, πίκρες, αντιξοότητες και απογοητεύσεις από τη ζωή. Και εμείς οι μεγάλοι, είμαστε τόσο σκληροί και άπονοι και δεν κατανοούμε το δράμα που ζουν, τα προβλήματα που έχουν…. Γιατί μη μου πείτε ότι δεν είναι δράμα να μην κάνεις τσουλήθρα, στην κόκκινη, αλλά στην μπλε, ή να ζητήσεις να κάνεις την 5η βόλτα με το carousel και αυτή η άπονη μάνα, που περιμένει στην ουρά για πάνω από 45’, να μην στο επιτρέψει….


          Αχ και να ήμουν για μια εβδομάδα παιδί!!


          Σήμερα το μενού μας έχει σαλάτα, η οποία εντυπωσιάζει τόσο στη γεύση όσο και στις χρωματικές της αντιθέσεις. Γιατί πρώτα απ΄  όλα "τρώει" το μάτι !!



ΣΑΛΑΤΑ ΠΡΑΣΙΝΗ ΜΕ ΚΟΛΟΚΥΘΑ
ΚΑΙ ΓΛΥΚΟΞΙΝΟ DRESSING


Υλικά:


1) 1 μαρούλι
2) 1 γαλλική σαλάτα
3) 1 ραντίτσιο κόκκινο
4) 1 ματσάκι ρόκα
5) Κολοκύθα κίτρινη κομμένη σε λεπτές φέτες
6) Θυμάρι
7) Ρίγανη
8) Πιπεριά καυτερή ψιλοκομμένη
9) Αλάτι - πιπέρι
10) λάδι

Υλικά για το dressing:

1) 4 κουταλιές σούπας λάδι
2) 4 κουταλιές σούπας ξύδι balsamico
3) 1 κουταλιά σούπας μουστάρδα
4) Αλάτι – πιπέρι


Εκτέλεση:


             Πλένουμε και κόβουμε τα λαχανικά. Τα βάζουμε σε ανοιχτή πιατέλα. Φτιάχνουμε το dressing χτυπώντας τα απαιτούμενα υλικά σε ένα βαζάκι.


             Στρώνουμε σε ταψί φούρνου μια λαδόκολλα και αραδιάζουμε πάνω τις φέτες της κολοκύθας. Κατόπιν τις πασπαλίζουμε με αλάτι, πιπέρι, θυμάρι, ρίγανη, πιπεριά καυτερή και λίγο λάδι. Τις ψήνουμε σε μέτρια θερμοκρασία μέχρι να μαλακώσουν. Μόλις είναι έτοιμες τις βγάζουμε και τις τοποθετούμε πάνω στα λαχανικά που προηγουμένως τα έχουμε ανακατέψει με το dressing.

Καλή επιτυχία!!!



13 Δεκεμβρίου 2011

Κράκερς παρμεζάνας

           
           Καλημέρα!! Τρίτη και 13 σήμερα για τους προληπτικούς!!!



           Χάθηκα τον τελευταίο καιρό. Ήταν να κάνω ανάρτηση πριν από 4-5 μέρες αλλά με τις υποχρεώσεις δεν πρόλαβα να καθίσω να γράψω. Αν και την φωτογράφιση της συγκεκριμένης συνταγής την είχα κάνει λίγο καιρό πριν… ευτυχώς για μένα!! Και σαν να μην έφταναν οι τόσες δουλειές, μας χτύπησαν αλύπητα και οι αρρώστιες. Είμαστε από χθες σαν «την εντατική» και εγώ τρέχω σαν την τρελή με τις κομπρέσες μία στην μικρή, μία στη μεγάλη μου κόρη. Που καιρός για bloging??


           Ενόψει λοιπόν των γιορτών, θα προτείνω κάτι πανεύκολο που είναι περισσότερο εφέ, παρά φαγητό. Είναι μια μικρή λεπτομέρεια για να κερδίσετε τις εντυπώσεις σε ένα τέλειο γεύμα που θα ετοιμάσετε. Γιατί οι λεπτομέρειες ως γνωστόν κάνουν την διαφορά!!


          Μιλάω για κράκερς παρμεζάνας που γίνονται σε 3 μόλις λεπτά. Μπορείτε μάλιστα να τα έχετε ετοιμάσει 3 έως 5 μέρες νωρίτερα και να τα φυλάξετε σε κουτί μπισκότων. Τα χρησιμοποιούμε σε πράσινες σαλάτες, αντί για κρουτόν κομματιασμένα πάνω από σούπες βελουτέ, «καρφωμένα» πάνω σε ρυζότο ή σαν σνακ με το ποτό σας πριν από το γεύμα.



ΚΡΑΚΕΡΣ ΠΑΡΜΕΖΑΝΑΣ


Υλικά:


1) 1 κούπα παρμεζάνα τριμμένη
2) ¼ κουταλάκι γλυκού πιπέρι μαύρο τριμμένο
3) 1 κουταλάκι γλυκού ρίγανη


Εκτέλεση:


            Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 200 βαθμούς.


            Σε ένα ταψί φούρνου στρώνουμε μια λαδόκολλα. Σε μπολ ανακατεύουμε τα 3 υλικά μας. Παίρνουμε το κουταλάκι του γλυκού και φτιάχνουμε πάνω στη λαδόκολλα βουναλάκια παρμεζάνας, αποτελούμενα σε ποσότητα από 2 κουταλάκια του γλυκού το καθένα. Προσέχουμε να είναι το ένα με το άλλο σε απόσταση γιατί κατά τη διάρκεια του ψησίματος η παρμεζάνα «απλώνει» και έτσι μπορεί να μας κολλήσει το ένα με το άλλο.


           Ψήνουμε σε δυνατή θερμοκρασία μέχρι να χρυσίσουν. Μόλις λιώσει το τυρί και πάρει χρώμα, βγάζουμε το ταψί από το φούρνο και αφήνουμε τα κράκερς να κρυώσουν τελείως. Αν τα βγάλουμε στο μπαλκόνι θα κρυώσουν μέσα σε 5 λεπτά. Τότε τα ξεκολλάμε από το λαδόχαρτο και τα κρατάμε σε τσίγκινο δοχείο για 3-5 μέρες.







2 Δεκεμβρίου 2011

Ντιπ κρεμυδιού

           
Δεν υπάρχει παρθενογέννεση!!!

             Το αποφάσισα!!! Φέτος τις γιορτές δεν θα κάνω καμία ανάρτηση που να έχει σχέση με Χριστουγεννιάτικα φαγητά ή γλυκά.


             Είμαι σίγουρη ότι όλοι μας έχουμε τουλάχιστον μία συνταγή για κουραμπιέδες, μελομακάρονα, δίπλες ή για γεμιστή γαλοπούλα που μας ικανοποιεί απόλυτα. Όλοι έχουμε κάνει τις δοκιμές μας και καταλήξαμε τελικά σε συνταγές παραδοσιακές που είναι απόλυτα του γούστου μας.

            Δεν χρειάστηκε πολύ σκέψη για να το αποφασίσω. Και αυτό γιατί πρώτα απ΄ όλα εγώ η ίδια βαρέθηκα να βλέπω κάθε χρόνο τα ίδια και τα ίδια. Πώς μελώνουμε τα μελομακάρονα λιγότερο ή περισσότερο τραγανά, πως χιονίζουμε τους κουραμπιέδες, με ή χωρίς αμύγδαλο, πως γεμίζουμε την γαλοπούλα κ.ο.κ. Τι θα μπορούσα να προσθέσω εγώ που δεν έχει ήδη ειπωθεί? Δεν υπάρχει παρθενογένεση, δεν υπάρχει καινοτομία σε τόσο κλασσικά γλυκά και φαγητά όσο είναι αυτά των Ελληνικών Χριστουγεννιάτικων γιορτών.

           Προτιμώ λοιπόν αντί να δώσω άλλη μια συνταγή για κουραμπιέδες που είμαι σίγουρη ότι ίσως και να μην της δώσει σημασία κανένας, να αναρτώ καθ΄ όλη τη διάρκεια του μήνα φαγητά και γλυκά, που ναι μεν δεν είναι αποκλειστικά Χριστουγεννιάτικα, αλλά άνετα μπορούν να συμπεριληφθούν σε γιορτινά καλέσματα!! Νομίζω πως έχει μεγαλύτερη αξία κάτι τέτοιο παρά μία από τα ίδια.

           Άλλωστε με μία σύντομη περιήγηση στον διαδικτυακό ιστό μπορούμε να βρούμε δεκάδες από τις παραδοσιακές συνταγές, για να μην μείνουν στην απ΄ έξω αυτοί που για πρώτη φορά φέτος, το Δεκέμβριο του 2011 θα δοκιμάσουν να μπουν στην κουζίνα και να φτιάξουν την παρθενική τους Βασιλόπιτα!

           Σήμερα λοιπόν θα σας προτείνω ένα ντιπ. Ένα ντιπ που έχει κάνει θραύση! Όσοι και αν το έχουν φάει μου το έχουν επιβεβαιώσει!! Τα υλικά του είναι μόλις 3 και ο χρόνος παρασκευής γύρω στα 10 δευτερόλεπτα! Συνιστώ να κάνετε τον κόπο να το φτιάξετε και να το σερβίρετε σαν ορεκτικό με κριτσίνια όπως εγώ, πάνω σε καναπεδάκια ή με τη συνοδεία λαχανικών σε sticks. Όπως και να έχει, αν το δοκιμάσετε, θα βρείτε τον τρόπο σας να το φάτε….


ΝΤΙΠ ΚΡΕΜΥΔΙΟΥ


Υλικά:

1) 1 κεσεδάκι γιαούρτι πλήρες στραγγιστό
2) 2 κουταλιές της σούπας μαγιονέζα
3) 1 φάκελο κρεμμυδόσουπα που πωλείται στα σούπερ μάρκετ.



Εκτέλεση:


              Απλώς τα ανακατεύετε όλα μαζί σε μπολ και αφήνετε στο ψυγείο το ντιπ 3-4 ώρες μέχρι να δέσουν τα υλικά. Προσοχή όμως!!!! Όταν λέω κρεμμυδόσουπα, εννοώ όπως είναι από τη συσκευασία της. Όχι να την φτιάξετε στην κατσαρόλα με νερό κτλ. Αδειάζετε το περιεχόμενο του φακέλου της κρεμμυδόσουπας όπως είναι στο μπολ με το γιαούρτι και τη μαγιονέζα!!!


Καλή επιτυχία σας εύχομαι και καλή όρεξη!!!



30 Νοεμβρίου 2011

26 Νοεμβρίου 2011

Ζαμπονοτυρόπιτα



               
Home made Christmas 
 
             Σε 3 μέρες μπαίνει ο Δεκέμβριος. Είμαστε σχεδόν 1 μήνα πριν απ΄ τις γιορτές και επικρατεί ήδη πυρετός προετοιμασιών γύρω μου. Παρά τα «χαστούκια» που έχουμε φάει ως λαός και ως έθνος τους τελευταίους μήνες, διατηρούμε το κουράγιο μας και προσπαθούμε να κάνουμε και τις φετινές γιορτές ξεχωριστές. Ίσως όχι με την γκλαμουριά και την σπατάλη των προηγούμενων ετών, αλλά σίγουρα με όση όρεξη μας έχει απομείνει. 

20 Νοεμβρίου 2011

Τα 5α γενέθλια της Νεφέλης.


           Στον τομέα «γενέθλια» ήμουν από τα πολύ τυχερά παιδιά για την εποχή μου! Η μητέρα μου σχεδίαζε τα πάρτι μου μήνες πριν και η προετοιμασία των φαγητών κρατούσε τουλάχιστον μια εβδομάδα. Τα οργάνωνε άψογα και η τελειομανία της είχε πάντα ως αποτέλεσμα έναν φαντασμαγορικο μπουφέ που λυπόσουν να χαλάσεις το στολισμό του για να τον φας. Μπορεί να μην υπήρχαν τα πολλά υλικά και εφέ που υπάρχουν σήμερα για τα πάρτι, αλλά με τα τότε δεδομένα, η γυναίκα έκανε παπάδες!!!



          Μερικά από αυτά που θυμάμαι, είναι η σαρανταποδαρούσα που το σώμα της ήταν από σκαμμένη στο κέντρο φρατζόλα ψωμιού και τα ποδαράκια της ήταν 40 λουκανικάκια cocktail που στηριζόντουσαν σε οδοντογλυφίδες. Επίσης επιτυχία είχε η κοτοσαλάτα που την έφτιαχνε σε σχήμα κόκορα, με τη φουντωτή ουρά του από πατατάκια και το λειρί του από κόκκινη πιπεριά φλωρίνης! Τα αυγά που ήταν «σκαλισμένα» σαν κοτοπουλάκια, ο κώνος με τα δεκάδες καρφιτσωμένα πάνω του μεζεδάκια που έμοιαζε σαν καπέλο πιερότου, τα καλαθάκια που στην πραγματικότητα ήταν τυροπιτάκια, τα αλμυρά ταρτάκια που τα έφτιαχνε σαν γλαστράκια και μέσα στο καθένα υπήρχε και από ένα λαχανικό, σκαλισμένο σε σχήμα λουλουδιού , τα σαντουιτσάκια μωράκια ή γατάκια, και πολλά άλλα που δεν είμαι σε θέση τώρα να θυμηθώ.


            Οι τούρτες ήταν το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο που έκλεβε την παράσταση!! Ήταν πάντα ξεχωριστά στολισμένες, αλλά πάντα με το ίδιο περιεχόμενο! Με την γνωστή συνταγή που θυμάμαι και έχει μείνει για πάντα στη γευστική μου παλέτα ως την καλύτερη που έχω φάει στη ζωή μου, όσες κι αν έχω δοκιμάσει έκτοτε. Είναι σαν κάτι που σε στιγματίζει, και ότι και να φας μετά από αυτό, πάντα θα το θεωρείς υποδεέστερο. Έτσι έχει γίνει και με αυτή τη σοκολατένια τούρτα και μένα! Έρωτας κεραυνοβόλος!


          Από τότε και ΄γω την φτιάχνω πάντα στα γενέθλιά μου, των παιδιών μου ή του άνδρα μου! Είναι κάτι σαν παράδοση για μας. Όπως τα μελομακάρονα τα Χριστούγεννα και το τσουρέκι το Πάσχα. Σας την παρουσιάζω λοιπόν με αφορμή τα 5α γενέθλια της Νεφέλης μου που την έφτιαξα για μια ακόμη φορά και την στόλισα πολύ, μα πολύ υποδεέστερα απ΄ ότι θα το έκανε η μητέρα μου!!


          Τα γενέθλια της Νεφέλης τα γιορτάσαμε φέτος οικογενειακά και όσο για το πάρτι της, θα γίνει την Άνοιξη στην αυλή του σπιτιού μας. Το μενού σήμερα περιελάμβανε, σπανακόπιτα με σπιτικό φύλλο, παστίτσιο, σαλάτα πράσινη με ψητή κολοκύθα και γλυκόξινο dressing και φυσικά τούρτα!!! Τις συνταγές θα σας τις δώσω εν ευθέτω χρόνο. Προς το παρόν αναρτώ μόνο μερικές φωτό από το στολισμό του οικογενειακού τραπεζιού και της τούρτας.













Και του χρόνου εύχομαι με υγεία!!!