30 Νοεμβρίου 2011

26 Νοεμβρίου 2011

Ζαμπονοτυρόπιτα



               
Home made Christmas 
 
             Σε 3 μέρες μπαίνει ο Δεκέμβριος. Είμαστε σχεδόν 1 μήνα πριν απ΄ τις γιορτές και επικρατεί ήδη πυρετός προετοιμασιών γύρω μου. Παρά τα «χαστούκια» που έχουμε φάει ως λαός και ως έθνος τους τελευταίους μήνες, διατηρούμε το κουράγιο μας και προσπαθούμε να κάνουμε και τις φετινές γιορτές ξεχωριστές. Ίσως όχι με την γκλαμουριά και την σπατάλη των προηγούμενων ετών, αλλά σίγουρα με όση όρεξη μας έχει απομείνει. 

20 Νοεμβρίου 2011

Τα 5α γενέθλια της Νεφέλης.


           Στον τομέα «γενέθλια» ήμουν από τα πολύ τυχερά παιδιά για την εποχή μου! Η μητέρα μου σχεδίαζε τα πάρτι μου μήνες πριν και η προετοιμασία των φαγητών κρατούσε τουλάχιστον μια εβδομάδα. Τα οργάνωνε άψογα και η τελειομανία της είχε πάντα ως αποτέλεσμα έναν φαντασμαγορικο μπουφέ που λυπόσουν να χαλάσεις το στολισμό του για να τον φας. Μπορεί να μην υπήρχαν τα πολλά υλικά και εφέ που υπάρχουν σήμερα για τα πάρτι, αλλά με τα τότε δεδομένα, η γυναίκα έκανε παπάδες!!!



          Μερικά από αυτά που θυμάμαι, είναι η σαρανταποδαρούσα που το σώμα της ήταν από σκαμμένη στο κέντρο φρατζόλα ψωμιού και τα ποδαράκια της ήταν 40 λουκανικάκια cocktail που στηριζόντουσαν σε οδοντογλυφίδες. Επίσης επιτυχία είχε η κοτοσαλάτα που την έφτιαχνε σε σχήμα κόκορα, με τη φουντωτή ουρά του από πατατάκια και το λειρί του από κόκκινη πιπεριά φλωρίνης! Τα αυγά που ήταν «σκαλισμένα» σαν κοτοπουλάκια, ο κώνος με τα δεκάδες καρφιτσωμένα πάνω του μεζεδάκια που έμοιαζε σαν καπέλο πιερότου, τα καλαθάκια που στην πραγματικότητα ήταν τυροπιτάκια, τα αλμυρά ταρτάκια που τα έφτιαχνε σαν γλαστράκια και μέσα στο καθένα υπήρχε και από ένα λαχανικό, σκαλισμένο σε σχήμα λουλουδιού , τα σαντουιτσάκια μωράκια ή γατάκια, και πολλά άλλα που δεν είμαι σε θέση τώρα να θυμηθώ.


            Οι τούρτες ήταν το επόμενο μεγάλο κεφάλαιο που έκλεβε την παράσταση!! Ήταν πάντα ξεχωριστά στολισμένες, αλλά πάντα με το ίδιο περιεχόμενο! Με την γνωστή συνταγή που θυμάμαι και έχει μείνει για πάντα στη γευστική μου παλέτα ως την καλύτερη που έχω φάει στη ζωή μου, όσες κι αν έχω δοκιμάσει έκτοτε. Είναι σαν κάτι που σε στιγματίζει, και ότι και να φας μετά από αυτό, πάντα θα το θεωρείς υποδεέστερο. Έτσι έχει γίνει και με αυτή τη σοκολατένια τούρτα και μένα! Έρωτας κεραυνοβόλος!


          Από τότε και ΄γω την φτιάχνω πάντα στα γενέθλιά μου, των παιδιών μου ή του άνδρα μου! Είναι κάτι σαν παράδοση για μας. Όπως τα μελομακάρονα τα Χριστούγεννα και το τσουρέκι το Πάσχα. Σας την παρουσιάζω λοιπόν με αφορμή τα 5α γενέθλια της Νεφέλης μου που την έφτιαξα για μια ακόμη φορά και την στόλισα πολύ, μα πολύ υποδεέστερα απ΄ ότι θα το έκανε η μητέρα μου!!


          Τα γενέθλια της Νεφέλης τα γιορτάσαμε φέτος οικογενειακά και όσο για το πάρτι της, θα γίνει την Άνοιξη στην αυλή του σπιτιού μας. Το μενού σήμερα περιελάμβανε, σπανακόπιτα με σπιτικό φύλλο, παστίτσιο, σαλάτα πράσινη με ψητή κολοκύθα και γλυκόξινο dressing και φυσικά τούρτα!!! Τις συνταγές θα σας τις δώσω εν ευθέτω χρόνο. Προς το παρόν αναρτώ μόνο μερικές φωτό από το στολισμό του οικογενειακού τραπεζιού και της τούρτας.













Και του χρόνου εύχομαι με υγεία!!!

14 Νοεμβρίου 2011

Πράσινη σαλάτα με αβοκάντο, σκόρδο και cottage cheese

        


Οι επαγγελματίες που "τρώνε" τα ψωμάκια μας!!!

          Διαιτολόγος! Τείνει να γίνει σχεδόν αρχαίο επάγγελμα. Αντί αυτού, σήμερα το εν λόγω επάγγελμα, έχει αναβαθμιστεί σε αυτό του διατροφολόγου. Ο διατροφολόγος έχει γίνει τόσο must, όσο και ο προσωπικός μας ψυχολόγος. 


7 Νοεμβρίου 2011

Κέικ μπανάνας με μέλι

         
Μπλογκάρουμε για να μην μας πάρει από κάτω
          Τον τελευταίο καιρό είμαι μουδιασμένη. Εγώ και όλος ο κόσμος. Δεν είμαι και ο ποιο αισιόδοξος άνθρωπος στη γη και με τις πρόσφατες πολιτικές και κοινωνικοοικονομικές εξελίξεις μου έχουν κοπεί τελείως τα φτερά.


          Ποιος μπορεί να νοιάζεται αυτό τον καιρό για τα blog μαγειρικής? Μήπως τελικά θα φτάσουμε στο σημείο να μαγειρεύουμε και να αναρτούμε φακές και φασολάδα? Εδώ ο κόσμος καίγεται και εγώ θα φτιάχνω τάρτες και σουφλέ?
 

          Αυτές και πολλές άλλες σκέψεις βασάνιζαν τις τελευταίες μέρες το μυαλό μου. Όμως είτε γιατί η ζωή, κουτσά στραβά συνεχίζεται, είτε γιατί πρέπει να αναπτύξουμε άμυνες ώστε να ανταπεξέλθουμε στην ζωή που όλο και ποιο μίζερη μας την κάνουν, αποφάσισα να δώσω μία συνταγή ώστε να ξεφύγουμε λίγο από τα καθημερινά.

          Γιατί σε μια περίοδο που ο κόσμος υποφέρει, αισθάνομαι ότι ο καθένας πρέπει να βρει κάτι μικρό, κάτι δικό του, προσωπικό που τον ευχαριστεί να κάνει. Κάποιο μικρούλι και ανέξοδο χόμπι, κάποιο στόχο, κάποιες σκέψεις που θα τον κάνουν να τραβήξει ο ίδιος τον εαυτό του από τα μαλλιά και να τον ανασύρει από τον βούρκο της δυσάρεστης καθημερινότητας. Κάτι σαν αυτό-ίαση της ψυχής μας δηλαδή.

          Χθες λοιπόν είδα στη φρουτιέρα μου τρεις πολύ καλά γινωμένες .. έως μαυρισμένες θα έλεγα, μπανάνες και με μερικά ακόμη ταπεινά υλικά που είχα στο σπίτι, έφτιαξα ένα κέικ μπανάνας. Είναι μία από τις 3 συνταγές που έχω για τέτοιου είδους κέικ. Το συγκεκριμένο βγαίνει λίγο νωπό στο κέντρο του και αρκετά σκούρο στο εσωτερικό του, λόγω του μελιού που περιέχει. Σας την παραθέτω…




ΚΕΙΚ ΜΠΑΝΑΝΑΣ ΜΕ ΜΕΛΙ

 
Υλικά:


1) 125 γραμμάρια μαργαρίνη
2) ½ φλιτζάνι ζάχαρη καστανή
3) 2 αυγά
4) 3 μπανάνες πολύ ώριμες κομμένες σε μικρά κυβάκια
5) 2 βανίλιες
6) 1 κουταλάκι γλυκού μαγειρική σόδα
7) 2 κουταλιές σούπας μέλι
8) 1 ½ φλιτζάνι αλεύρι που φουσκώνει μόνο του




Εκτέλεση:


         Βάζουμε στο μίξερ τη μαργαρίνη με τη ζάχαρη και τα χτυπάμε μέχρι να ασπρίσουν. Στη συνέχεια ρίχνουμε ένα – ένα τα αυγά και συνεχίζουμε το χτύπημα. Προσθέτουμε το μέλι, τις βανίλιες, τη σόδα και συνεχίζουμε το χτύπημα. Τέλος προσθέτουμε το αλεύρι και μόλις το μείγμα ομογενοποιηθεί ρίχνουμε και τις μπανάνες και ανακατεύουμε με σπάτουλα.


        Ρίχνουμε το μείγμα σε βουτυρωμένη και αλευρωμένη φόρμα. Ψήνουμε το κέικ σε προθερμασμένο φούρνο για περίπου 45 λεπτά στους 180 βαθμούς. Εάν χρειαστεί μετά από μισή ώρα και αφού έχει φουσκώσει το κέικ, ανοίγετε το φούρνο και αν έχει πάρει πολύ χρώμα, το καλύπτετε με ένα κομμάτι αλουμινόχαρτο για να μην καεί. Εξαιτίας του μελιού που περιέχει παίρνει πολύ σκούρο χρώμα και ενδέχεται, εάν και ο φούρνος σας είναι αρκετά δυνατός να «αρπάξει» από πάνω αν δεν το σκεπάσετε με το αλουμινόχαρτο.


        Το κέικ αυτό θα βγει λίγο υγρό στο κέντρο του.


Καλή επιτυχία!!