29 Ιανουαρίου 2012

Σουτζουκάκια στο φούρνο




Food Styling

            Έχουν δίκιο που λένε ότι πρώτα τρώει το μάτι. Έχοντας ξεφυλλίσει εκατοντάδες περιοδικά και βιβλία μαγειρικής και έχοντας ξοδέψει άπειρες ώρες στο διαδίκτυο προς ανεύρεση συνταγών, μπορώ να πω ότι η πρώτη ματιά έχει τεράστια σημασία για μένα. Φυσικά τα υλικά δεν παύουν να παίζουν πάντα τον πρωταρχικό ρόλο, αλλά όπως και να το κάνεις, η φωτογραφία ισούται με χίλιες λέξεις. Αυτή είναι που θα σε τραβήξει απ΄ τη μύτη, θες δεν θες, θα σε κάνει να λιγουρευτείς το φαγητό, να σου τρέξουν τα σάλια και να επιθυμήσεις να το φτιάξεις…

27 Ιανουαρίου 2012

Άραγε τι έκανα για ν΄ αξίζω 2 βραβεία σήμερα?

Γειά σας, γειά σας, δύο φορές!!

Δεν περιγράφεται η χαρά μου σήμερα, καθώς το blog μου πήρε το παρθενικό του βραβείο! Είχα την χαρά και την τιμή να μου το προσφέρει η Ελενα από το blog "'Οτι μας αρέσει΄..."!

Αντε και καλά το πήρα, τι θα το κάνω ?? Έμαθα λοιπόν ότι πρέπει να γράψω και να κοινοποιήσω 7 πράγματα που δεν γνωρίζετε για μένα, καθώς και να το αφιερώσω με τη σειρά μου και σε άλλα blogs.

Και εκεί λοιπόν που η χαρά μου ήταν μεγάλη, ξάφνου διπλασιάστηκε!!! Έλαβα μήνυμα ότι έχω κι άλλο βραβείο. Αυτή τη φορά από την "μαμά κουκουβάγια" Βέρα και το blog της "Owl Mommy". Εδώ λοιπόν  οι κανονισμοί έχουν ως εξής. Να απαντήσω σε 10 πράγματα για μένα και 7 τυχαίες σκέψεις. Και φυσικά όπως γνωρίζετε, να το μοιράσω και εγώ με τη σειρά μου σε άλλα αγαπημένα blog.

Αρχίζω λοιπόν με το 1ο βραβείο της διαδικτυακής μου καριέρας, από την γλυκιά Έλενα και το blog "Ότι μας αρέσει..."! Έλενα ευχαριστώ πάρα πολύ που άνοιξες την πόρτα των βραβείων στο blog μου!


7 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΕΙΝΑΙ ΑΓΝΩΣΤΑ ΓΙΑ ΜΕΝΑ: 

1) Εγώ και η μικρή μου κόρη Κλειώ, έχουμε γεννηθεί την ίδια μέρα.

2) Το ύψος μου είναι 1,78.

3) Δεν μπορώ να δω στην τηλεόραση θρίλερ ή έργα που θα με στρεσάρουν και θα με στεναχωρήσουν.

4) Ενα από τα ελαττώματά μου είναι η έλλειψη υπομονής.

5) Είμαι ανορθόγραφη.

6) Αν οι συνθήκες το επέτρεπαν θα έκανα τουλάχιστον 4 παιδιά.

7) Μου αρέσει να φτιάχνω περίεργα και ιδιαίτερα κοσμήματα.

Συνεχίζω με το 2ο βραβείο που μου προσέφερε η μανούλα κουκουβάγια Βέρα, ιδιοκτήτρια του blog "Owl Mommy", την οποία ευχαριστώ και αυτήν από καρδιάς!!


10 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ Ν΄ ΑΠΑΝΤΗΣΩ:

1.Name your favorite song: "Darling" των Stories.

2. Name your fabourtite dessert: Η σοκολατένια τούρτα της μαμάς μου.

3. What ticks me off: Όταν δεν μου δίνουν απόδειξη στα καταστήματα.

4. When I’m upset: Συνήθως φωνάζω.

5. What’s your favourite pet: Το ψάρι μου.

6. Black or white: Μαύρο

7. Biggest fear: Ο θάνατος δικών μου ανθρώπων.

8. Everyday attitude: Πλύσιμο δοντιών.

9. What is perfection: Να είμαι αγκαλιά στο κρεβάτι και με τις δύο μου κόρες.

10. Guilty pleasure: Να τρώω στα κρυφά λιχουδιές που έχω πάντα κρυμένες σε διάφορα σημεία του σπιτιού.

7 ΤΥΧΑΙΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ.

1)  Τι θα γίνει με την κρίση .... και άραγε "μαζί τα φάγαμε?"

2) Άραγε θ΄ ανεβάσει και απόψε πυρετό η Νεφέλη μου που είναι τρίτη μέρα άρρωστη?

3) Στην επόμενη ανάρτησή μου λέω να φτιάξω κάτι με κρέας ή με κιμά...

4) Ανυπομονώ να γίνει η συνάντηση των food blogers και να γνωρίσω όλες τις διαδικτυακές μου φίλες!!

5)  Γιατί ο Χρυσοχοίδης δεν διάβασε το Μνημόνιο???

6) Τι να μαγειρέψω αύριο... ?

7) Πω, πω... πήγε η ώρα 2:05 και πρέπει να κοιμηθώ επιτέλους... γιατί αύριο η Κλειώ θα με ξυπνήσει απ΄ το χάραμα!


Ευχαριστώ πολύ και τις δύο κοπέλες (Έλενα και Βερα) που μου απένυμαν τα βραβεία και μου έδωσαν την ευκαιρία να παίξω τα παραπάνω παιχνιδάκια!!

Με τη σειρά μου δίνω και τα δύο αυτά βραβεία στα παρακάτω blogs:

1) Στην Ζάμπια και το blog της: Kitchen Stori.es
2) Στην Ερμιόνη και το blog της : The one with all the tastes.
3) Στην Ξανθή και το Blog της : Συνταγές της Ασπρούλας. 
4) Στη Έφη και το blog της : Η μάνα του... λόχου.
5) Στη Ίριδα Μαρία και το blog της : Μαγειρική με πάθος.
6) Στην Conna και το blog της : Sabor
7) Στην Κική και το blog της : Tante Kiki
8) Στην Μπέττυ και το blog της : Betty's Cuisine
9) Στην Ελένη και το Blog της : Μαγειρική με φαντασία
10) Στην cook και το blog της : Cook the book.

... Καλή συνέχεια!!!!!!!!!!!!!

20 Ιανουαρίου 2012

Κέικ με κάστανο

          
Κατοχικό σύνδρομο 

          Πριν από λίγες μέρες έλαβα στο email μου την παρακάτω φωτογραφία με τον αστακό από καρότα και ξεκαρδίστηκα στα γέλια! Μου φάνηκε πολύ αστεία και ευρηματική, όπως επίσης και η λεζάντα που ακολουθούσε: «και η φτώχεια θέλει καλοπέραση». Εκτός από τα γέλια που μου προκάλεσε ο καροτοαστακός, μου έδωσε και τροφή για σκέψεις ώστε να γράψω τη σημερινή μου ανάρτηση. Κατρακυλώντας στους συνειρμούς, πέρασα από την πραγματική φτώχεια στην πλασματική. Την φτώχεια που δεν υπάρχει παρά μόνο στο μυαλό ορισμένων ανθρώπων, οι οποίοι χωρίς να είναι, ζουν σαν φτωχοί.


           Θυμήθηκα τους παππούδες μου και άτομα από το συγγενικό μου περιβάλλον που διακατέχονται από το «κατοχικό σύνδρομο». Την ασφυκτική δηλαδή συλλογή τροφής μέσα στο σπίτι και ενίοτε έξω απ΄ αυτό, με το φόβο να μην ξεμείνουν ποτέ από τα είδη πρώτης, δεύτερης και τρίτης ανάγκης σε περίπτωση πολέμου, λοιμού, καταποντισμού, νεροποντής, επιστροφής στη δραχμή, τυφώνα ή απλής διακοπής ρεύματος…. Πόσοι από σας δεν έχετε στο ευρύτερο οικογενειακό σας περιβάλλον τουλάχιστον ένα τέτοιο περιστατικό? Ελάτε, ομολογήστε το…

           Μου έχει τύχει να ανοίξω το ψυγείο οικείας σε μένα οικογένειας και να μην μπορώ να δω τι περιέχει, αφού το φωτάκι ήταν παντελώς κρυμμένο από τα στοιβαγμένα φαγητά. Σκοτάδι στο ψυγείο και τα ληγμένα τρόφιμα σωρό.

          Όσοι έχουν «μολυνθεί» απ΄ τον ιό δεν περιορίζονται μόνο στο φαγητό. Μαζεύουν τα πάντα. Από κεσεδάκια γιαουρτιού μέχρι και χαρτόκουτα από το φρέσκο γάλα, κομμάτια από χαρτόνι, σακούλες, διάφορες συσκευασίες πχ από καφέ, παμπάλαια ρούχα, σκισμένα καλσόν, τρύπιες κουβέρτες και παπούτσια με την δικαιολογία ότι κάποτε θα τα φτιάξουν και θα τα ξαναφορέσουν, χωρίς στην πραγματικότητα να τα έχουν καμία απολύτως ανάγκη.

         Συνήθως σε αυτή την κατάσταση βρίσκονται άτομα μεγαλύτερης ηλικίας, ανεξαρτήτου εισοδήματος, αλλά που έχουν περάσει δύσκολα χρόνια στο παρελθόν και έχουν υποστεί φτώχεια. Βάλτε λίγο την ηλικία, που όσο να ‘ναι το μυαλό το κάνει γιαούρτι, βάλτε και τα δύσκολα παιδικά χρόνια, δεν θέλει πολύ ο άνθρωπος για να το πάθει. Άλλωστε το αγαπημένο ρητό των ανθρώπων – μυρμηγκιών είναι: «των φρονίμων τα παιδιά πριν πεινάσουν μαγειρεύουν». Και εγώ θα προσθέσω: «…μαγειρεύουν και μαζεύουν…»!

        Τη σημερινή μου συνταγή σας την είχα υποσχεθεί απ΄ το Δεκέμβριο. Θυμάστε που είχα φτιάξει μια λαχταριστή κρέμα κάστανου η οποία είχε πολλές χρήσεις? Την έκανα λοιπόν κέικ (με μια συνταγή που βρήκα από το περιοδικό «Γλυκές Ιστορίες» του Σ. Παρλιάρου) και σας την παραθέτω ευθύς αμέσως! Φτιάξτε το πεντανόστιμο αυτό κέικ όσο τα κάστανα είναι ακόμα στην εποχή τους!


ΚΕΙΚ ΜΕ ΚΑΣΤΑΝΟ

Υλικά:

1) 4 αυγά (βιολογικά κατά προτίμηση)
2) 200 γραμμάρια ζάχαρη
3) 1 σφηνάκι ρούμι ή κάποιο άλλο λικέρ της αρεσκείας μας
4) 200 γραμμάρια αλεύρι για όλες τις χρήσεις κοσκινισμένο και λίγο ακόμα για τη φόρμα
5) 1 πρέζα αλάτι
6) 200 γραμμάρια βούτυρο αγελάδας και λίγο ακόμα για το άλειμμα της φόρμας
7) 400 γραμμάρια κρέμα κάστανο (αν δεν μπορείτε να φτιάξετε υπάρχει και έτοιμη στα καλά σούπερ μάρκετ)


Εκτέλεση:

         Προθερμαίνουμε το φούρνο στους 180 βαθμούς. Χτυπάμε στο μίξερ τα αυγά με τη ζάχαρη μέχρι να αφρατέψουν προσθέτοντας προς το τέλος το ποτό. Σταματάμε το χτύπημα, προσθέτουμε το αλεύρι με το αλάτι και ανακατεύουμε με μια σπάτουλα.

        Λιώνουμε το βούτυρο σε ένα κατσαρολάκι, προσέχοντας να μην κάψει και το ανακατεύουμε με την κρέμα κάστανο σε ένα μπολ. Το αδειάζουμε στο μείγμα του κέικ και ανακατεύουμε.

         Βουτυρώνουμε και αλευρώνουμε μια φόρμα του κέικ με τρύπα στη μέση και αδειάζουμε εκεί το μείγμα. Ψήνουμε στους 180 βαθμούς για 40-50 λεπτά και στους 160 για άλλα 20 λεπτά. Δοκιμάζουμε αν είναι έτοιμο καρφώνοντας ένα λεπτό μαχαίρι στο κέντρο του κέικ κι αν βγει με υπολείμματα ζύμης συνεχίζουμε το ψήσιμο για λίγα λεπτά ακόμη. Αφήνουμε να κρυώσει, ξεφορμάρουμε και σερβίρουμε.

         Σημείωση: Το κέικ αυτό δεν έχει μπέικιν πάουντερ ούτε αλεύρι που φουσκώνει μόνο του. Απλώς γίνεται λίγο βαρύ και όχι τόσο αφράτο και στεγνό στο κέντρο του. 

 Καλή επιτυχία!!




12 Ιανουαρίου 2012

Κοτόπουλο στο φούρνο με εσπεριδοειδή

        



Τα φόρτωσα στον κόκορα!

        Σήμερα θα σας πω τα μυστικά μου, αλλά προσοχή…. μην τα μάθει κανείς!!!


        Ε, ναι λοιπόν! Έφτασα 33ών χρονών για να παραδεχτώ πλέον και δημόσια ότι μισούσα το σχολείο και το διάβασμα! Νομίζω πως μπορώ με σιγουριά να πω ότι καταλαβαίνω απόλυτα ένα παιδί όταν λέει πως δεν του αρέσει το σχολείο!!

        Έως τις αρχές της 1ης Λυκείου ήμουν απ΄ τις καλύτερες μαθήτριες. Μέχρι και απουσιολόγος έγινα ένα φεγγάρι στο γυμνάσιο. Διάβαζα όμως αναγκαστικά και καταναγκαστικά. Ποτέ δεν αγάπησα το διάβασμα, αλλά ούτε κι αυτό εμένα. Τι να κάνουμε? «Δεν είναι όλοι για όλα» είπα μια μέρα στον εαυτό μου..

       Μπορεί να έφταιγε το μυαλό μου που όταν άνοιγα βιβλίο, αυτό έκανε σβούρες και δεν το μάζευα με τίποτα, ίσως να έφταιγε η Πανσέληνος ή ο Δίας που είχε μπει στον Κρόνο, ή μπορεί και η τρύπα του όζοντος. Αυτό που ξέρω πάντως, είναι πως ήμουν σε θέση να βρω χίλιους και έναν τρόπους για να μην διαβάσω.

       Στο Γυμνάσιο έκανα αυτό που έπρεπε. Στο Λύκειο, αποφάσισα πια ότι δεν έπρεπε!! Έτσι έκανα την ανατροπή. Η καταπίεση δεν μου ταίριαζε και η ανάγκη μου να μην διαβάζω ήταν μεγαλύτερη από την ικανοποίηση που μου έδιναν οι καλοί βαθμοί στα διαγωνίσματα και τους ελέγχους. Το μόνο που μου άρεσε ήταν οι εκθέσεις. Ίσως γιατί δεν χρειάζονταν διάβασμα και αποστήθιση.

       Έτσι, τα φόρτωσα κι εγώ στον κόκορα!!! Οι έλεγχοι έγιναν φαρμάκι για τους γονείς, και κάθε φορά που ερχόταν κάποιος απ΄ τους δυό τους, να ρωτήσει για την πρόοδό μου, έφευγε με σκυμμένο το κεφάλι, ενώ στο σπίτι ακολουθούσε ο καθιερωμένος εξάψαλμος. Τα βήματα ήταν για μένα γνωστά και η επανάληψη τους περιοδική μέσα στο σχολικό έτος.

       Τι να λέει? Ακόμα και ο χρόνος να γυρνούσε πίσω, πάλι (καλώς ή κακώς) τα ίδια θα έκανα. Έτσι λοιπόν ο κόκοράς μου έμεινε φορτωμένος για πάντα με αυτά που εγώ δεν αγάπησα ποτέ.

       Για την ιστορία, μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι μόλις αποφοίτησα, διάβασα μαζεμένα όσα βιβλία δεν είχα διαβάσει σε όλη μου τη σχολική ζωή. Φυσικά εξωσχολικά και φυσικά αυτά που μου κέντριζαν το ενδιαφέρον (και όχι, δεν ήταν μαγειρικής…)!

        Μαγειρεύω λοιπόν κότα και όχι κόκορα. Κοτόπουλο στο φούρνο, αλλά μία συνταγή λίγο ποιο «πειραγμένη» απ΄ την κλασσική. Σαν αυτές τις μεταμοντέρνες μαγκιές που κάνουν οι σεφ για να ξεχωρίσουν. Μόνο που η συγκεκριμένη, είναι ειλικρινά πολύ νόστιμη…

       Α!!! Και όπως είπαμε!! Αυτά να μείνουν μεταξύ μας! Και όταν η μικρή μου Νεφέλη αρχίσει να διαβάζει, η παρούσα ανάρτηση θα αυτοκαταστραφεί!!! Μην καταρρεύσει και το "πρότυπό της" νωρίς – νωρίς!!!



ΚΟΤΟΠΟΥΛΟ ΣΤΟ ΦΟΥΡΝΟ ΜΕ ΕΣΠΕΡΙΔΟΕΙΔΗ

Υλικά:

1) Κοτόπουλο ολόκληρο χωρίς την πέτσα του
2) 1 γεμάτη κουταλιά της σούπας μέλι
3) 1 γεμάτη κουταλιά της σούπας μουστάρδα
4) Το χυμό από 2 μέτρια πορτοκάλια
5) Το χυμό ενός λεμονιού
6) Το χυμό 2 μανταρινιών
7) 1 γεμάτο κουταλάκι γλυκού δενδρολίβανο
8) 1 κουταλάκι γλυκού θυμάρι
9) 1 γεμάτο κουταλάκι γλυκού ρίγανη
10) 1 κουταλάκι του γλυκού γλυκιά πάπρικα
11) 2-3 σκελίδες σκόρδο 
12) 1/2 πράσινη πιπεριά κομμένη σε φετούλες
13) 1 φλιτζάνι λάδι ίσως και περίσσότερο αν το κρίνετε
14) Πατάτες κομμένες κυδωνάτες
15) Αλάτι 
16) Πιπέρι



Διαδικασία:

          Πλένουμε και τοποθετούμε το κοτόπουλο στη γάστρα (ή ταψί), αφού έχουμε βάλει μέσα του 2-3 σκελίδες σκόρδο σε διάφορα σημεία. Το αλατοπιπερώνουμε και αραδιάζουμε γύρω του τις πατάτες και αυτές αλατισμένες. Αλείφουμε το κοτόπουλο με μουστάρδα.

          Σε ένα μπρίκι βάζουμε μισό φλιτζάνι νερό και το μέλι και το βράζουμε μέχρι να ομογενοποιηθεί. Ρίχνουμε και το μείγμα του μελιού πάνω στο κοτόπουλο.

          Στη συνέχεια προσθέτουμε στη γάστρα μας τους χυμούς από τα εσπεριδοειδή. Πασπαλίζουμε το φαγητό με τη ρίγανη, το δενδρολίβανο, το θυμάρι και την πάπρικα. Σκορπίζουμε την κομμένη πράσινη πιπεριά. Τέλος προσθέτουμε λίγο ζεστό νερό (περίπου ένα φλιτζάνι), το σκεπάζουμε και το ψήνουμε για 1 ώρα στους 180 βαθμούς (αν χρειαστεί προσθέτουμε ζεστό νερό). Μετά το πέρας της 1ης ώρας, ξεσκεπάζουμε το φαγητό μας και το ψήνουμε άλλη μισή ώρα για να ροδοκοκκινήσει και να μελώσει η σάλτσα του.

Καλή επιτυχία!







9 Ιανουαρίου 2012

Ένα παιχνίδι για μεγάλους... top 10!!

Καλησπέρα σε όλους! 


Διακόπτω την κανονική ροή των αναρτήσεών μου, για να βάλω "σφήνα" ένα παιχνιδάκι, στο οποίο με προσκάλεσε να λάβω μέρος η Mari Plateau!! 
Ονομάζεται "top 10" και πρέπει με βάση τους κανόνες, να απαντήσω σε 10 συγκεκριμένες ερωτήσεις που έχουν σχέση με το τι μου αρέσει περισσότερο!! Ας αρχίσω λοιπόν να απαριθμίζω: 


Number 1. 
Αγαπημένο βιβλίο: Κώδικας Da Vinci



Number 2: 
Αγαπημένη πόλη: Παρίσι, η πόλη του φωτός!



Number 3:
Αγαπημένο γλυκό: Η σοκολατένια τούρτα της μαμάς μου!! 



Number 4:
Αγαπημένο άρωμα: J΄adore, Dior



Number 5:
Αγαπημένο τραγούδι: Darling... (συγκρότημα STORIES) 

Number 6:
Αγαπημένος προορισμός: Οπουδήποτε στο εξωτερικό 


Number 7:
Αγαπημένο blog: Πάρα πολλά που έχουν σχέση με μαγειρική!! 



Number 8:
Αγαπημένη εκπομπή: Το ΟΛΑ, του Θέμου Αναστασιάδη, γιατί με χαλαρώνει!!!



Number 9:
Αγαπημένο φαγητό: Άπαντα ζυμαρικών και η τελευταία μου ανάρτηση Ταλιατέλες Ογκραντέν!!



Number 10:
Αγαπημένη ανάρτηση: Κάθε τελευταία ανάρτηση που κάνω, είναι και η ποιο αγαπημένη μου!! 


Ευχαριστώ πολύ που μου δώσατε την ευκαιρία να παίξω κι εγώ το παιχνιδάκι! 
Γιατί η ζωή είναι παιχνίδι!! 


Με τη σειρά μου θα προσκαλέσω όποιον έχει διάθεση να παίξει για να γνωριστούμε όλοι λίγο καλύτερα!!

Να είστε καλά!

6 Ιανουαρίου 2012

Ταλιατέλες ογκραντέν


Ζω ένα δράμα!!
           Χρόνια πολλά και καλά, για τον καινούριο χρόνο που μόλις ξεπρόβαλε σαν νεογέννητο μωρό, έξι μόλις ημερών! Χρόνια πολλά και καλά σε όλους τους ανθρώπους του κόσμου, αλλά και σε αυτούς που γιορτάζουν σήμερα, ημέρα των Θεοφανίων!!


           Για να κάνω λοιπόν ποδαρικό το 2012, αποφάσισα η πρώτη ανάρτηση να είναι το ποιο – ποιο – ποιο αγαπημένο μου φαγητό, για να μπει καλά ο χρόνος. ΖΥΜΑΡΙΚΑ!!! Το λέω και λιώνω από συγκίνηση! Ήδη τώρα που γράφω μου μυρίζουν οι υπέροχες ταλιατέλες en gratin (ογκραντέν ελληνιστή), που ψήνονται στο φούρνο! Έχουν σπάσει τη μύτη όλης της οικογένειας! Μέχρι και το μωρό διαισθάνομαι ότι θέλει να δοκιμάσει…! Όλοι περιμένουμε μπροστά απ΄ το φούρνο με ανυπομονησία και τους σιελογόνους αδένες να δουλεύουν πυρετωδώς .

           Όλοι , πλην ενός….!!! Και απ΄ αυτό, δράττομαι της ευκαιρίας να σας μιλήσω για το προσωπικό μου γαστρονομικό δράμα! Ναι, είναι γεγονός! Εδώ και 9 ολόκληρα χρόνια ζω ένα δράμα. Σαν σήμερα θυμάμαι την πρώτη γνωριμία με τον άνδρα μου, τα πρώτα ραντεβού, τους πρώτους καφέδες, τα πρώτα εστιατόρια που επισκεφθήκαμε. ….Και μετά ήρθε το σοκ!!!!!!!!! Σιχαίνεται λέει τα ζυμαρικά. Κάθε είδους, σε κάθε μορφή, σε κάθε παρασκευή τους!

          Στην αρχή νόμισα ότι δεν κατάλαβα καλά. Πλάκα λέω θα μου κάνει. Μετά ήρθε η σκληρή επιβεβαίωση να με προσγειώσει απότομα. Το μήνυμα ήταν σαφές. Δεν θέλει ούτε να τα βλέπει, ούτε να τα μυρίζει (μα καλά, μυρίζουν τα ζυμαρικά αναρωτήθηκα???).

           «Δεν υπάρχει περίπτωση! Θα τον αλλάξω» σκέφτηκα με περισσή αυτοπεποίθηση και μια δόση έπαρσης. Την χρονική περίοδο που ακολούθησε επιδόθηκα σε ένα κυνήγι μαγειρέματος. Πολλές και διαφορετικές σάλτσες, πολλά και διάφορα είδη ζυμαρικών με ξεχωριστούς τρόπους μαγειρέματος κάθε φορά. «Αφού σιχαίνεται να βλέπει τα spaghetti θα φτιάξω πένες», «αφού του αρέσει η παρμεζάνα θα τη χρησιμοποιήσω για να φτιάξω σάλτσα 4ων τυριών», «αφού δεν μπορεί να τα βλέπει στο πιάτο να περιφέρονται άτσαλα, θα τα μαγειρέψω στο φούρνο που είναι ποιο συμπαγή και κομψά στο σερβίρισμα»! Μάταιο! Δεν τρώει ούτε καν παστίτσιο!!!!!

           Χτυπώντας αλλεπάλληλες φορές στον τοίχο με φαγητά που έφτιαχνα και ούτε καν τα δοκίμαζε, δεν μου πήρε και πολύ χρόνο να το πάρω απόφαση, να το χωρέσω καλά στο μικροσκοπικό μου μυαλουδάκι. Σήμερα μπορώ να σας πω με βεβαιότητα ότι ο καλός μου κατέχει την πρώτη θέση πανελλαδικά, μη σας πω και την παγκόσμια πρώτη, ανθρώπου που δεν τρώει μακαρόνια! Και τώρα… είμαι σε θέση να δεχθώ τη συμπαράσταση, τον οίκτο και τη συμπόνια σας!!


ΤΑΛΙΑΤΕΛΕΣ EN GRATIN

Υλικά για 2 πυρέξ:

1) 1 πακέτο λαζάνια
2) 250 γραμμάρια γκούντα τριμμένο
3) 250 γραμμάρια ένταμ τριμμένο
4) 300 γραμμάρια έμενταλ τριμμένο
5) 8 φέτες ζαμπόν κομμένο σε κύβους
6) 2 κρέμες γάλακτος των 250 γραμμαρίων η κάθε μία


Υλικά για τη σάλτσα:

1) 1 κούπα ντομάτα χυμό συμπυκνωμένο
2) 2 κύβους βοδινού!

Τέλος χρειαζόμαστε μπεσαμέλ που θα την βρείτε εδώ. Για τα δύο πυρέξ θα χρειαστούμε 8 κούπες γάλα (4 για το κάθε πυρέξ), και την αναλογία των υπόλοιπων υλικών που θα δείτε στην βασική συνταγή μπεσαμέλ.


Εκτέλεση:

            Βράζουμε τις ταλιατέλες λίγο λιγότερο απ΄ ότι αναγράφεται στη συσκευασία. Να κρατάνε δηλαδή, γιατί θα ψηθούν και στο φούρνο. Τρίβουμε και ανακατεύουμε και τα τρία τυριά σε ένα μεγάλο μπολ.

           Κατόπιν φτιάχνουμε τη σάλτσα βάζοντας σε ένα μεγάλο μπρίκι τον ντοματοχυμό και τους κύβους βοδινού. Ανακατεύουμε για ζεσταθεί η ντομάτα και να λιώσουν οι κύβοι και η σάλτσα είναι έτοιμη.

            Αφού σουρώσουμε τις ταλιατέλες και τις αφήσουμε να κρυώσουν, τις χωρίζουμε σε 2 ίσα μέρη και τις τοποθετούμε σε 2 βουτυρωμένα πυρέξ. Μοιράζουμε το μίγμα των τυριών σε δύο ίσα μέρη και τα ανακατεύουμε με τα ζυμαρικά μας στο κάθε πυρέξ ξεχωριστά.

           Από πάνω πασπαλίζουμε το ψιλοκομμένο ζαμπόν, που έχουμε χωρίσει και αυτό σε 2 ίσα μέρη (4 φέτες στο κάθε σκεύος).

           Παίρνουμε τη σάλτσα και την ρίχνουμε κουταλιά – κουταλιά πάνω στις ταλιατέλες εδώ κι εκεί. Δεν χρειάζεται να καλύψει όλη την επιφάνεια των ζυμαρικών.

           Σε αυτό το σημείο μπορούμε να καλύψουμε το ένα από τα δύο πυρέξ με αλουμινόχαρτο και να το διατηρήσουμε στην κατάψυξη. Έτσι με αυτή τη δόση υλικών μπορούμε να μαγειρέψουμε για δύο φορές.

           Αν δεν θέλουμε να καταψύξουμε τις ταλιατέλες μας, προχωράμε στο επόμενο στάδιο, ραντίζοντας από πάνω την κρέμα γάλακτος και κατόπιν ρίχνοντας την μπεσαμέλ που έχουμε φτιάξει.

           Ψήνουμε το φαγητό μας στους 180 βαθμούς στο αερόθερμο μέχρι να δούμε ότι η μπεσαμέλ χρυσίζει (θα πάρει περίπου στα 40 λεπτά)!

Καλή επιτυχία και καλή χρονιά!!