Ζύμη πίτσας χωρίς γλουτένη με λιναρόσπορο, κολοκυθόσπορο και αμύγδαλα

Μέσα στα χρόνια που περνάνε διαπιστώνω ότι η πίτσα έχει πολλά πρόσωπα και ο διάβολος πολλά ποδάρια. Καταλήγω ότι πίτσα ονομάζεται τελικά, οτιδήποτε έχει πάνω του σάλτσα και λιωμένο τυρί κι από κάτω κάτι που να μπορεί να κρατήσει τα δύο αυτά υλικά. 

Μπισκότα με ψηφίδες σοκολάτας και γέμιση καραμέλα από χουρμά

Ώρα να αξιοποιήσω την καραμέλα από χουρμάδες που έφτιαξα την προηγούμενη εβδομάδα. Όχι σε υγιεινή συνταγή όπως θα ήταν το προφανές, αλλά σε σοκολατένια, γεμιστά μπισκότα.

Ρολό κιμά με μπέικον στο φούρνο

 

Επιτρέψτε μου να πω πως το Σαββατοκύριακο έρχεται και καθόλου δεν έχω όρεξη για πολυλογία. Η χαρά του ότι θα υπάρχουν μερικές ώρες χωρίς πρόγραμμα και άρα θα ξεκουραστώ είναι τεράστια. 

Καραμέλα από χουρμάδες

Η καραμέλα από χουρμάδες είναι ένα πολύ γλυκό παρασκεύασμα από χουρμάδες, ακριβώς  το τέλειο υγιεινό υποκατάστατο της κλασικής καραμέλας από ζάχαρη. Παρόλο που δεν είμαι ούτε vegetarian, ούτε ωμοφάγος δεν έχω παρά να θαυμάσω τα υποκατάστατα που έχουν βρει όσοι δεν τρώνε ζωικά παράγωγα. Δηλαδή έχουν για τα πάντα ένα υποκατάστατο. Φτιάχνουν ακόμα και τα σνακ του περιπτέρου που που λες «μα δεν μπορεί το σνίκερς να γίνει ωμοφαγικό». Κι όμως! Μπορούν και  τα κάνουν όλα. 

Φακές σούπα με κύμινο και κουρκουμά

Είστε από αυτούς που τρώνε τις φακές ψαρεύοντάς τες με την απόχη μέσα στο αραιό τους ζουμάκι ή από τους άλλους που τις θέλουν χυλωμένες όσο πάει, δηλαδή να έχει γύρω στα 150 σποράκια η κάθε κουταλιά?  Τα δικά μου τα γούστα προφανώς τα βλέπετε.  

Τηγανίτες με πουρέ κολοκύθας και μπαχαρικά

Ποιος θα πίστευε ότι μέσα σε αυτές τις αφράτες τηγανίτες του σχεδόν ενός εκατοστού πάχους θα υπήρχε κολοκύθα? Πάντως κανείς απ΄όσους τις έφαγαν. Προφανώς δεν το είπα. Τσιμουδιά! Αν ήξεραν, δεν θα τις ακουμπούσαν. Αλλά όταν τις έφαγαν, -λυσσαλέα σχεδόν- και κατόπιν το έμαθαν, ήταν αργά. Τις είχαν ήδη αγαπήσει και πλέον δεν τους ένοιαζε. Ας είχαν μέσα και στόκο για πλακάκια.

Αλμυρό κέικ με αλεύρι καλαμποκιού και τυρί φέτα

Τη βδομάδα που μας πέρασε τσιμπήσαμε την πρώτη φθινοπωρινή ιωσούλα. Ξέρεις, πυρετούλη, βηχαλάκι, καταρροούλα και τα σχετικά. Μέσα σε αυτή την ωραία ατμόσφαιρα είχαμε και έναν αγαπημένο επισκέπτη, τον Άλεξ,  που ήρθε να μείνει σπίτι μας για Σαββατοκύριακο. Τα κορίτσια είχαν μεγάλη χαρά γι΄αυτή την επίσκεψη και ζωγράφιζαν πυρετωδώς για να του δώσουν μαζί τα έργα τους όταν θα έφευγε ενώ εγώ από την πλευρά μου είχα μαγειρέματα. Καθείς στο πόστο του.

Φρέσκα σύκα βουτηγμένα σε σοκολάτα, πασπαλισμένα με φιστίκι Αιγίνης

Όταν τα σταφύλια και τα μήλα έχουν μονοπωλήσει τα μπλογκς και όλοι έχουν αρχίσει να ανεβάζουν συνταγές με μηλόπιτες, μηλομάφινς, μουσταλευριές και μουστοκούλουρα ομολογώ πως νιώθω λίγο άβολα με τη σημερινή ανάρτησή μου.

Κουνέλι στιφάδο

 

Η γάστρα ήταν από τα πρώτα σκεύη που χρησιμοποίησα στην κουζίνα, αφού με αυτήν μαγείρευε συχνά η μητέρα μου.  Στην πορεία διαπίστωσα ότι πολλά φαγητά της κατσαρόλας μπορούν να μεταφερθούν σε αυτήν, έχοντας μάλιστα ίσως και μεγαλύτερη επιτυχία. 

Μακαρονάδα με μελιτζάνες, κάπαρη και βασιλικό

Η τελευταία μου ανάρτηση με την αναδρομή στο καλοκαίρι που πέρασε, έτυχε τέτοιας αποδοχής απ΄όλους εσάς που σχεδόν τη ζήλεψαν τα φαγητά μου. Όλο το χρόνο μαγειρεύω, γράφω, ποστάρω συνταγές και τσουπ, την πρώτη του Σεπτέμβρη έρχεται μια ανάρτηση φουλ καλοκαιρινή να κλέψει την παράσταση, ακόμα και απ΄την καλύτερη τούρτα σοκολάτας που έχω φτιάξει! 

Τα κεφάλια μέσα!

Καλοκαίρι 2016. Ναι, αυτό ήταν. Ο κύκλος έκλεισε και τώρα... τα κεφάλια μέσα.

Θ΄ αφήσω τις φωτογραφίες που έβγαλα αυτούς τους 3 μήνες να μιλήσουν, γιατί σίγουρα θα τα πουν καλύτερα από μένα! Κι άλλωστε πάντα είναι ωραίο να βλέπει κανείς φωτογραφίες.

Ψητό μανούρι με πιπεριές και φρέσκα σύκα

Τα ορεκτικά μπορούν να γίνουν πολύ χαλαρά οι κυρίαρχοι ενός γεύματος. Αν είναι σωστά φτιαγμένα κλέβουν την παράσταση από τα κύρια πιάτα χωρίς καμία προσπάθεια. Κι ενώ έχεις  κοπιάσει πολύ για να μαγειρέψεις  το κυρίως, έρχονται αυτά με την τσαχπινιά τους και μονοπωλούν το ενδιαφέρον.  Γιατί ο Έλληνας, όπως και να το κάνουμε δεν μπορεί ν΄αντισταθεί στα μεζεδάκια.

Πατάτες ογκραντέν

Τις ελάχιστες μέρες που τυχαίνει να είμαι μόνη, χωρίς υποχρεώσεις, καταστρώνω σχέδια για το τι σπουδαία φαγητά θα μαγειρέψω έχοντας όλο το χρόνο δικό μου. Τελικά δεν κάνω τίποτα απ΄ότι έχω σχεδιάσει, γιατί πάντα με πιάνει η τεμπελιά και σκέφτομαι πως είναι καλύτερα να πιεστώ λίγο παραπάνω τις μέρες που είμαι ούτως ή άλλως πιεσμένη.  Έτσι καταλήγω ξαπλωμένη με ένα καφέ στο χέρι κοιτάζοντας τηλεόραση, το ταβάνι, το facebook ή ξεφυλλίζοντας άσκοπα κάποιο περιοδικό. Ναι, χρειάζονται κι αυτές οι μέρες της βαρεμάρας. Οι μη παραγωγικές.  Αυτές που δεν χρειάζεται να κάνεις τίποτα, παρά μονάχα να φορτίσεις  τις άδειες σου μπαταρίες.

Πιλάφι φούρνου με λαχανικά κι ένα Σαββατοκύριακο στη φύση

Το 3ήμερο που μας πέρασε φιλοξενηθήκαμε από φίλους σ΄ένα ορεινό χωριό  κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε ξένοιαστες στιγμές στη φύση. Κι ενώ δεν είχα σκοπό ν΄αναφερθώ σ΄αυτό, όταν επέστρεψα σπίτι και κατέβασα από την κάμερά μου τις φωτογραφίες, είδα ότι είχα μαζέψει αρκετό υλικό που θα ήταν όμορφα να το μοιραστώ μαζί σας. 

Μπουγάτσα εύκολη

Διανύουμε την μοναδική περίοδο του έτους που η Ελλάδα κυριολεκτικά βουλιάζει. Βουλιάζουν οι παραλίες, τα νησιά, οι παραθαλάσσιοι προορισμοί σύντομοι ή μακρινοί των μεγαλουπόλεων. Η Ελλάδα βγήκε να κάνει διακοπές απ΄τα προβλήματα. Σύντομες ή όχι, όλοι κάτι κάνουν αυτές τις μέρες γύρω απ΄το 15αύγουστο. Ακόμα και οι τυχεροί -θα πω- κάτοικοι της άδειας πλέον Αθήνας, κάπου θα πάνε να ρίξουν μια βουτιά.