21 Αυγούστου 2017

Αμυγδαλωτά





Τι κι αν μου δώσεις την πιο βελούδινη σοκολατένια πάστα?  Τι κι αν μου δώσεις το καλύτερο παγωτό του κόσμου? Τίποτα και κανένα γλυκό δεν πιάνει μια μπροστά στα αμυγδαλωτά, κατά την εντελώς υποκειμενική μου γνώμη βεβαίως. Όποιο γλυκό σταθεί δίπλα τους θα χάσει, χωρίς δεύτερη σκέψη!



Είναι μακράν το πιο αγαπημένο μου γλυκό στον κόσμο τούτο, πράγμα που ίσως και να μην το έχω αναφέρει ποτέ, σε αντίθεση με άλλα πράγματα που αγαπώ και δεν βαριέμαι να το λέω, ενώ εσύ πιθανότατα βαριέσαι να τ΄ ακούς!




Μιλώ βεβαίως για τα άψητα αμυγδαλωτά και όχι αυτά που ψήνονται. Είναι τα γνωστά σε όλους νησιώτικα αμυγδαλωτά φτιαγμένα με αρκετό ανθόνερο και αμύγδαλο που σε περιεκτικότητα αγγίζει σχεδόν το 90%. 




Τα αμυγδαλωτά αυτά, που συνήθως τους δίνουν κωνικό σχήμα ή αλλιώς σχήμα αχλαδιού,  γλυκαίνουν με τη γεύση τους κάθε ωραία ανάμνηση της ζωής μας. Τις γεννήσεις, τους γάμους, τις βαπτίσεις, αλλά τα συναντάει κανείς και σε όλα τα Ελληνικά νησιά. Είναι το γλυκό του καλοκαιριού, της θάλασσας, της νηστείας του 15αύγουστου και της Ελληνικής παράδοσης. 




Λόγω της μεγάλης αδυναμίας που τους έχω, είχαν πρωταγωνιστήσει βεβαίως και στη βάπτιση της Κλειώς πριν μερικά χρόνια. Τα είχε φτιάξει η μητέρα μου με τούτη εδώ τη συνταγή που έχει κρατημένη από τότε που ήμουν εγώ μικρό παιδί. Και δες τώρα σύμπτωση! Για να βγει αυτή εδώ η ανάρτηση, την επιστράτευσα ξανά, μιας και χρειαζόμουν ένα ζευγάρι διαθέσιμα χέρια, ώστε να φωτογραφήσω τον τρόπο που τα πλάθουμε και τους δίνουμε αυτό το όμορφο σχήμα. Μόνη μου δεν θα μπορούσα ποτέ να το κάνω!




Ταπεινό γλυκό, με μόλις τρία υλικά (καθώς η συνταγή αυτή δεν περιέχει ασπράδι αυγού  όπως συνηθίζεται), πλούσια γεύση αμυγδάλου, χιονάτη ζάχαρη άχνη και άρωμα ανθόνερου. Δεν χρειάζονται τίποτα παραπάνω!




Έχοντας εμμονή με τις λεπτομέρειες όταν προτείνω κάποια συνταγή, έτσι και τώρα θα επιμείνω στο να αγοράσεις αμύγδαλα καλής ποιότητας, ωμά και ανάλατα και όχι να πάρεις τα έτοιμα ασπρισμένα του εμπορίου. Τα Ελληνικά αμύγδαλα που είναι κοντόχοντρα και το σχήμα τους μοιάζει με δάκρυ, έχουν σαφώς καλύτερη και πιο γλυκιά γεύση από τα μεγάλα φλατ και πλακουτσωτά. Το έχω ψάξει το θέμα! Εμπιστέψου με! 




Θα πάρεις αυτά λοιπόν (που πιθανότατα να μην τα βρεις σε σουπερ μάρκετ αλλά σε κάποιο κατάστημα ξηρών καρπών ή σε μπακάλικο όπως εγώ) και θα τα βάλεις για λίγα λεπτά σε βραστό νερό να φουσκώσει η φλούδα τους. Θα τα ξεφλουδίσεις και με αυτή την πρώτη ύλη μπορώ να σου εγγυηθώ για τη νοστιμιά των αμυγδαλωτών σου! 




Καλημέρα και καλή βδομάδα!!!




ΑΜΥΓΔΑΛΩΤΑ


Υλικά:
(Η συνταγή δίνει 30 αμυγδαλωτά των 27 γραμμαρίων έκαστο)


1) 600 γραμμάρια ασπρισμένα αμύγδαλα (αγοράζουμε περίπου 700 γραμμάρια αμύγδαλα ωμά και ανάλατα με τη φλούδα τους τα οποία ασπρίζουμε μόνοι μας)

2) 150 γραμμάρια ζάχαρη άχνη

3) 75 ml ανθόνερο

4) Επιπλέον ανθόνερο για να βρέχουμε τα χέρια καθώς τα σχηματίζουμε

5) Επιπλέον ζάχαρη άχνη για το τύλιγμα




Μέθοδος: 


Βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι νερό να βράσει και ρίχνουμε εκεί τα αμύγδαλα. Τα αφήνουμε περίπου 5  λεπτά να βράσουν και να φουσκώσει η φλούδα τους και τα στραγγίζουμε. Ζεστά όπως είναι τα ξεφλουδίζουμε και ζυγίζουμε 600 γραμμάρια τα οποία είναι και αυτά που θα χρειαστούμε για τη συνταγή μας. Τα αφήνουμε απλωτά σε ένα ταψί που έχουμε στρώσει απορροφητικό χαρτί κουζίνας για περίπου 3-4 ώρες ώστε να στεγνώσουν από την υγρασία τους.


Κατόπιν βάζουμε λίγα λίγα αμύγδαλα στο μούλτι μας και τα τρίβουμε όσο περισσότερο γίνεται. Τοποθετούμε τα τριμμένα αμύγδαλα σε ένα μεγάλο μπολ και προσθέτουμε τη ζάχαρη άχνη και το ανθόνερο. Ζυμώνουμε καλά μέχρι να προκύψει  μια ζύμη υγρή που να μπορεί όμως να πλάθεται.




Βρέχουμε τα χέρια μας με ανθόνερο. Παίρνουμε λίγη ποσότητα ζύμης στις παλάμες  μας (περίπου 27 γραμμάρια και ναι, τα ζύγισα ένα προς ένα) και πλάθουμε σε μικρή μπάλα. 




Ύστερα αρχίζουμε με τα ακροδάχτυλά μας να δίνουμε το σχήμα αχλαδιού (ή κώνου) στη μπάλα, πιέζοντας την κορυφή της αργά και με μικρές κοφτές κινήσεις προς τα πάνω. 




Σε αυτό το σημείο προσέχουμε να μην μας σπάει η ζύμη. Σε όποιο σημείο σπάει, τότε πιέζοντάς την με τα δάχτυλα την ξανακολλάμε. 




Μόλις δώσουμε κωνικό σχήμα στο γλυκό, συνεχίζουμε την ίδια διαδικασία με την υπόλοιπη ζύμη που έχουμε στο μπολ.




Αραδιάζουμε ταυτόχρονα ένα ένα τα αμυγδαλωτά σε μια λαδόκολλα. 




Όταν τελειώσουμε βουτάμε ένα – ένα μέσα σε ένα πιάτο γεμάτο με ζάχαρη άχνη και το ρολάρουμε προσεκτικά για να μην σπάσει. 




Τα αμυγδαλωτά είναι έτοιμα. Τα κρατάμε για 15 περίπου μέρες στο ψυγείο μέσα σε επίπεδο και μεγάλο μπολ που κλείνει καλά με καπάκι, τοποθετώντας τα το ένα δίπλα στο άλλο και όχι το ένα πάνω στ΄άλλο. 


Παραμένουν φρεσκότατα ως την τελευταία μπουκιά! 

Σημείωση: 


Όταν έρθει η ώρα να τα σερβίρουμε ίσως δούμε ότι μερικά έχουν «ρουφήξει» την ζάχαρη άχνη της επικάλυψής τους.  Αυτό γίνεται πολλές φορές λόγω της υγρασίας του ψυγείου ή από την αλλαγή της θερμοκρασίας. Αν συμβεί κάτι τέτοιο, τότε το μόνο που έχουμε να κάνουμε είναι να τα περάσουμε ή να τα πασπαλίσουμε με ζάχαρη άχνη πριν το σερβίρισμα χρησιμοποιώντας ένα σουρωτηράκι χειρός. 


Καλή επιτυχία!!! 








13 σχόλια:

  1. Τι ωραία ανάρτηση! Η ιστορία, οι φωτογραφίες!!!! Θέλω να φτιάξω και εγώ αμυγδαλωτα!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Την είδα το πρωι απο το κινητό, αλλά τώρα απο τον υπολογιστή απόλαυσα τις εικόνες. Μπράβο για την ωραία παρουσίαση οπως ξαναείπα στο instagram..;)
    Υπέροχες φωτεινές φωτογραφίες.

    Πολύ ωραίο αγαπημένο γλυκό.
    Για τ αμύγδαλα έχεις απόλυτο δίκιο. Αυτά αλλωστε είναι και το βασικό υλικό. Η ποιότητα μετράει ;)

    Φιλιά πολλά

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  3. Εκπληκτικό γλύκισμα!
    Με συγκίνησε η ανάρτηση σου Χρυσαυγούλα μου!Η συμμετοχή της μητέρας σου στο πλάσιμο και η εκπληκτική φωτογραφική ανάδειξη της προσπάθειας σας,συνετέλεσε στο μέγιστο στην συναισθηματική φόρτιση.Σπουδαια δουλειά η συνεργασία μητέρας και κοπής,αλά ένα αν συχνά έχει αποτελεσμα κάποιους διαξιφισμούς (τουλάχιστον στην δική μου περίπτωση...)
    Το φίνο αυτό γλύκισμα,μας το παρουσίασες στην πιο κλασική ,άρα και πατροπαράδοτη εκδοχή του.Και έτσι το προτιμώ.Ειλναι γεύση που συνδέεται με ευχάριστα γεγονότα,ελτσι οπως και εσύ υπογράμμισες στην εισαγωγή σου.Και το περιέγραψες τόσο λεπτομερώς...Άλλωστε οι εικόνες μιλουν από μόνες τους!Ζωντανεύουν τα δημιουργήματα σου!! και πάλι θα το πω,κι ας βαριέσαι να το διαβάζεις...κανε κάτι με το ταλέντο σου στην φωτιγραφια!!!Αναδεικνυεις τόσο ομορφα όλα αυτα που παρασκευάζεις!
    Άντε...και στους γάμους των κοριτσιών σου να τα κάνεις!!!
    Καλή εβδομαδα εύχομαι!
    Πολλα πολλα φιλια!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  4. Υπέροχα γλυκάκια, και τί ωραία που έβαλες τη μαμά να κάνει το hand model! <3

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  5. Με έπεισες!!Παραγγελίες δέχεσαι;;;

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  6. Καλημέρα! Είναι το γλυκό που αγαπάω πολύ!
    Οι φωτογραφίες σου είναι φανταστικές!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  7. απο τα γλυκα που εχω δει αλλα δεν εχω δοκιμασει... Αυτα που ειχα δει ειχαν κι ενα γαρυφαλλο στην κορφη για να μοιαζουν ακομη περισσοτερο με αχλαδακι.. Πραγματικα ομορφα μεσα στην απλοτητα τους καιο μονο με τρια υλικα.. Ευχαριστουμε για τη συνταγη Χρυσαυγη μου!! φιλια

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  8. απλα λατρεμενο γλυκο! α΄λλα αυτό που πραγματικα με ξεσηκωσε στην αναρτηση αυτη ειναι οι φωτογραφιες σου...κατι απο Καλοκαιρι στο χωριο!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  9. ωωωωωωωωωωω !! εξαιρετικα!!! οι φωτογραφιες φανταστικες αλλα εξτρα λαικ στο γυρισμενο φλυτζανι ;) μεγαλο δρομο θα διαβεις!! χαχαχα
    αν και δν τα συνηθίζουμε εμεις εδω στα μερη μου, ειχα δοκιμασει μια φορα αλλα τα βρηκα πολυ εντονα σε γευση με το ροδονερο. αχ αυτα τα μαμαδιστικα χερακια!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  10. Στείλε και προς τα δω βρε Χρυσαυγή 2-3 μαζί μ' ένα μερακλίδικο ελληνικό!!
    Τέλειο post, όπως πάντα άλλωστε :-)))

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  11. Μμμμ, καιρό είχα να περάσω και τώρα που ήρθα βρήκα τούτα τα υπέροχα αμυγδαλωτά!!! Με το καφεδάκι είναι τέλειαααα!!!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή