Δεν πρόκειται για δικιά μου ανακάλυψη και πολύ στεναχωριέμαι
γι΄ αυτό. Απ΄ την άλλη δεν σημαίνει και τίποτα. Σημασία έχει που κάποιος σκέφτηκε
αυτό το φαγητό, το έφτιαξε και το πλάσαρε με αυτόν τον ευφάνταστο τίτλο που στο
άκουσμά του και μόνο σε κάνει να το επιθυμείς. Βλέπεις , όταν βάζεις τη λέξη «μπολονέζ»
δίπλα στην μπάμια, αυτή παίρνει άλλη αίγλη και από σιχαμερή και «μυξιάρα», παρακατιανή, γίνεται μια φινετσάτη τύπισσα, με αυτοπεποίθηση και αέρα Ιταλίας.
5 Σεπτεμβρίου 2018
29 Αυγούστου 2018
Λεμονάτα ρεβίθια με μανιτάρια, δεντρολίβανο και κάρυ
Ξαράχνιασμα!
Σαν να χαθήκαμε λίγο. Μπήκα χθες βράδυ μετά από επτά
ολόκληρους μήνες στο γνώριμο περιβάλλον του μηχανοστασίου του ιστολογίου μου.
Ξέρεις, είναι το από πίσω. Αυτό που δεν βλέπεις εσύ. Αυτό που υπάρχει πίσω απ΄
την οθόνη που κοιτάς αυτή τη στιγμή. Εκεί που γίνεται όλη η «βρώμικη δουλειά»,
το γράψε – σβήσε και η επεξεργασία για να βγει το ιλουστρασιόν προς τα έξω.
Μπήκα που λες, και στάθηκα με τα χέρια μετέωρα στο
πληκτρολόγιο. Είχα μπλοκάρει. Λες και ήταν η πρώτη φορά εδώ μέσα. Δεν ήξερα από
πού να το πιάσω και τι να πω. Από τι να αρχίσω και που να τελειώσω. Όταν
λείπεις καιρό έτσι είναι αυτά.
17 Ιανουαρίου 2018
30 Νοεμβρίου 2017
22 Νοεμβρίου 2017
15 Νοεμβρίου 2017
10 Νοεμβρίου 2017
Μπιφτέκια με πατάτες στο φούρνο
Έχεις μπροστά σου το Κυριακάτικο φαγητό της εβδομάδας. Μην το προσπεράσεις γιατί είναι τόσο εύκολο που θα σε απασχολήσει για ένα τέταρτο και μετά θα σου αφήσει όλη
τη μέρα ελεύθερη. Βέβαια αν έχεις
κανονίσει να βγεις έξω για μεσημεριανό εγώ είμαι μαζί σου. Να πας και την ευχή
μου να ΄χεις. Άσε τα μπιφτέκια για εμάς που σίγουρα θα κλειστούμε μέσα καθώς
και το ποδαράκι σπάσαμε και ιωσούλα περνάμε και όλα τα "καλά" τα έχουμε πάθει το
τελευταίο χρονικό διάστημα.
29 Οκτωβρίου 2017
Αλμυρό κέικ παρμεζάνας, μυρωδικών και σκόρδου
13 Οκτωβρίου 2017
4 Οκτωβρίου 2017
29 Σεπτεμβρίου 2017
19 Σεπτεμβρίου 2017
Χταπόδι με μακαρονάκι κοφτό
Το καλοκαίρι μας εγκαταλείπει κι επισήμως σήμερα (φθινοπωρινή ισημερία γαρ) και πραγματικά δεν
έχω παράπονο! Κράτησε πολύ φέτος ο
όμορφος καιρός, η λιακάδα και η ζέστη. Τέλος η πιο όμορφη εποχή του χρόνου για μένα κι εγώ έχω
ξεμείνει αμανάτι με ένα χταποδάκι με μακαρονάκι κοφτό που μπαγιάτεψε στο αρχείο του
υπολογιστή περιμένοντας μάταια να το ανασύρω.
6 Σεπτεμβρίου 2017
Η Κυρία Αφρούλα (Φρουτοσαλάτα καλοκαιρινή για παιδιά)
Φαντάσου με ως σκυλί που το πας τραβώντας το από το λαιμό με
λουρί στον κτηνίατρο κι αυτό με στυλωμένα τα πόδια αρνείται να κουνηθεί,
σκάβοντας έτσι αυλάκι με τα πόδια του στο χώμα, καθώς εσύ το σέρνεις.... Πόσο
πιο παραστατική θες να γίνω για το πως νιώθω τώρα που μπήκε το φθινόπωρο? Δεν
είμαι έτοιμη ν΄αρχίσω τη νέα εποχή. Δεν είμαι! Τελεία και παύλα. Κι αυτό
οφείλεται, κακά τα ψέματα, στο ότι δεν ευχαριστήθηκα να το πω, δεν χόρτασα να
το πω, δεν έκανα αυτά που ήθελα να το πω,... το καλοκαίρι που πέρασε.
21 Αυγούστου 2017
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)