Κέικ με ράσμπερις (σμέουρα)

Φρούτα του δάσους. Τόσο όμορφα και παραμυθένια, όταν τα βλέπεις μέσα στο ίδιο το δάσος να κρέμονται από τους πράσινους μίσχους των φυτών τους. Σου έρχεται κατευθείαν στο μυαλό η Κοκκινοσκουφίτσα που κρατά  το ψάθινο καλαθάκι, να τα μαζεύει με τα χεράκια της. Και κάπου εκεί, παραμονεύει και ο καλός λύκος που ποτέ δεν κατάλαβα γιατί αυτό το μοναδικής ομορφιάς ζώο πρέπει να είναι κακό σε όλα τα παραμύθια!

Αφράτα κεφτεδάκια φούρνου

Μετά τις αφράτες τηγανίτες με σύκα και μέλι επέλεξα να φτιάξω  τα αφράτα κεφτεδάκια φούρνου. Είναι τυχαίο, πίστεψέ με. Δεν έχω σκοπό από ΄δω και πέρα να στολίζω τις συνταγές μου με κοσμητικά επίθετα, ούτε και να τις χαρακτηρίζω μέσα από τους τίτλους τους. Απλά μερικά πράγματα είναι καλό όχι μόνο να λέγονται αλλά και να τεκμηριώνονται!

Αφράτες τηγανίτες με φρέσκα σύκα και μέλι

Κάθε χρόνο τον Αύγουστο παίρνω ένα κιλό. Όχι ότι δεν κάνω σκαμπανεβάσματα  μέσα στη χρονιά, αλλά το κιλό του Αυγούστου το έχω σίγουρο. Όχι, όχι,  δεν οφείλεται  στις μπύρες και τα καλοκαιρινά μεζεδάκια. Σε αυτά με πείσμα μπορώ να αντισταθώ.  Το πρόβλημα είναι στα σύκα. Το αγαπημένο, και μοναδικό φρούτο που τρώω με ευχαρίστηση. 

Ρολάκια μελιτζάνας με κιμά

Τι μπορεί κανείς να φτιάξει με κιμά και μελιτζάνες? Αμέσως – αμέσως μου έρχονται στο μυαλό 3-4 διαφορετικά φαγητά. Φυσικά τον υπέρτατο μουσακά, τα διαφορετικά  παπουτσάκια με κιμά, μανιτάρια και μετσοβόνε, την παραδοσιακή μελιτζανόπιτα με κιμά ή απλά, ρολάκια μελιτζάνας. Σίγουρα υπάρχουν κι άλλες προτάσεις αρκεί κανείς να ψάξει δημιουργικά το θέμα.

Τούρτα παγωτό τσιζ κέικ

Όταν είσαι ένα σκαλοπάτι πριν τα εβδομήντα, παππούς ήδη δύο φορές και έχεις μεσάνυχτα από  τεχνολογία, η μόνη σου έννοια λογικά θα πρέπει να είναι το ξεκοκάλισμα της εφημερίδας, κάτι που ξέρεις άλλωστε να το κάνεις πολύ καλά, μιας και το κάνεις σε καθημερινή βάση από τότε σχεδόν που κατάλαβες τον εαυτό σου, και φυσικά να δεις ειδήσεις, ντοκιμαντέρ και ενημερωτικές εκπομπές στην τηλεόραση. 

Ρυζοσαλάτα με αντζούγιες

Μεγάλο πράγμα η συνήθεια. Μεγάλο και ανίκητο ορισμένες φορές.  Τις τελευταίες 48 ώρες πάσχω από το σύνδρομο της άδειας φωλιάς. Ποια είμαι, τι κάνω, που πάω? Περιφέρω το κορμί μου χωρίς στόχο και προορισμό.

Ψητές πιπεριές, γεμιστές με τυριά

Μπήκε κι ο τρίτος ο φαρμακερός, ο πιο ζεστός, ο πιο χαρακτηριστικός μήνας του Ελληνικού καλοκαιριού. Πού μας βρήκε  άραγε φέτος ο Αύγουστος? Σε παραλίες εξωτικές, στο κλεινόν άστυ, στο πατρικό στο χωριό ή σε σκηνούλα και ελεύθερο κάμπινγκ? 

Τρίγωνα τηγανητά τυροπιτάκια

Υπάρχουν φορές που θες να κανεις τη στραβη . 

Cookies με μεγάλα κομμάτια σοκολάτας

 

Τα μεγάλα και μαλακά  μπισκότα είναι η αδυναμία μου μετά τα κέικ, όσον αφορά στα γλυκά σνακ που μπορούν να μεταφερθούν πχ στη θάλασσα τώρα το καλοκαίρι.  Αναλογικά με τα κέικ που έχω φτιάξει, τα μπισκότα είναι ελάχιστα και ακόμα  λιγότερα τα δημοσιευμένα εδώ στο blog. Είναι κάτι που πρέπει να διορθωθεί, αρχής γενομένης από αυτή κιόλας  τη στιγμή. Τι άλλο θα μπορούσα να σκεφτώ, από την κλασική συνταγή των «chocolate chip cookies» λοιπόν? 

Μελιτζανόπιτα με κιμά

Η σημερινή συνταγή αποτελεί μέρος της οικογενειακής μας παράδοσης. Για να πω την αλήθεια, σκεφτόμουν χρόνια να την καταγράψω εδώ,  αλλά μιας και την φτιάχνουμε (εγώ ή η μητέρα μου) μονάχα μια φορά το χρόνο (χωρίς πραγματικά να ξέρω το γιατί), κάτι γινόταν πάντα και χανόταν η ευκαιρία. 

Άλειμμα με πικάντικο σαλάμι αέρος

 

Δεδομένου της υπερανάλυσης που κάνω όταν πρόκειται να δώσω μια συνταγή, θεωρώ πως έκανα ατομικό ρεκόρ συντομίας με αυτήν εδώ. Μισή σειρά εκτέλεση δεν είναι και άσχημη επίδοση. Τη λες και λεζάντα δηλαδή. 

Καρμπονάρα... η αυθεντική (?)

Όταν πρόκειται να μιλήσω για αυθεντικότητα τρέμει το φυλλοκάρδι μου. Όλοι όσοι ξύνουν τα νύχια τους για καβγά, παίρνουν θέσεις μάχης. Δεν θα μπω όμως σε ξένα χωράφια. Επιτρέψτε μου.  Μια Ελληνίδα που μιλάει για αυθεντική ιταλική συνταγή είναι σαν να πατάει σε αναμμένα κάρβουνα κι εγώ έχω μάθει πως τα κάρβουνα χρειάζονται μόνο για τα παϊδάκια.   

Πράσινη σαλάτα με κοτόπουλο, κεράσια, αμύγδαλα και γραβιέρα

Ο καιρός (και όχι τα σημεία των καιρών) είναι η εύκολη λύση στην οποία καταφεύγουν όλοι όσοι  θέλουν  να γράψουν  ένα εισαγωγικό και στερούνται έμπνευσης. Μιας και όλοι περνούν περίοδο πνευματικής ξηρασίας, έχω πέσει και εγώ σε αυτή την λούμπα ουκ ολίγες φορές. Γκρίνια γιατί δεν έρχεται το καλοκαίρι, γκρίνια γιατί ο χειμώνας είναι βαρύς, γιατί ο άνεμος είναι βορειοανατολικός και όχι νότιος, και γενικά κουβέντα να γίνεται.  Θυμώνω και εγώ η ίδια με τον εαυτό μου όταν ξεχνιέμαι και γράφω απλά για να γράψω και γι΄αυτό έδωσα υπόσχεση ιερή  πως ότι και να γίνει αν δεν έχω να πω κάτι της προκοπής, δεν θα λέω τίποτα. Μούγκα. Και η συνταγή ξεροσφύρι. 

Παγωμένο γιαούρτι με ράσμπερις και κομμάτια σοκολάτας

Κάθε φορά που ξοδεύω ώρες χαζεύοντας σε ξένα μπλόγκ μαγειρικής, σταματώ πάντα και θαυμάζω τις φωτογραφίες με κίνηση και κυρίως με «ζωή».  Εκείνες που ο πρωταγωνιστής είναι το φαγητό και όχι ο άνθρωπος, αλλά παρ΄όλα αυτά άνθρωπος και φαγητό γίνονται ένα. 

Φέτα τηγανητή με μέλι και σουσάμι

Το «feta gate» αποτελεί μεγάλο θέμα συζήτησης – ενίοτε και διαπραγμάτευσης – στα νοικοκυριά της Ελλάδας. Οι περισσότεροι την τρώνε φανατικά και με πάθος. Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται όσοι δεν θέλουν ούτε να την βλέπουν.