Πένες με κρεμώδη σάλτσα τυριών και σκόρδου

Εμείς οι κρεατοφάγοι το παρακάνουμε. Δεν μπορώ να σκεφτώ χορτοφάγο ο οποίος  μετά τις γιορτές των Χριστουγέννων ή πολύ περισσότερο του Πάσχα, να παραπονιέται πως μπούχτισε. Από τι δηλαδή θα μπορούσε? Αντίθετα ακούω πολλούς γύρω μου να κάνουν με στόμφο δηλώσεις πως δεν θα πλησιάσουν κρέας για τουλάχιστον 15 μέρες. Δηλώσεις που αναιρούνται τις επόμενες 4 μέρες αφού μετά από μια μίνι αποτοξίνωση με όσπρια και λαχανικά νοσταλγούν και πάλι το κοψίδι τους. 

Τρουφάκια κάστανο

Μια τελευταία μπουκιά σοκολάτας λίγο πριν κλείσει το έτος. Αλήθεια, πόσο μεγάλη γιορτή γίνεται για το ένα αυτό δευτερόλεπτο που περνάμε τη νοητή γραμμή από τη μια χρονιά στην άλλη!  Πόση προετοιμασία και τι τεράστια χαρά.  Πόσες προσδοκίες κι ελπίδες κρύβει αυτό το δευτερόλεπτο για το κάτι καλύτερο στο άγνωστο μέλλον των επόμενων 365 ημερών! Τα φώτα σβήνουν, ο χρόνος μηδενίζει και μόλις ξανά ανάψουν γιορτάζουμε τις μέρες που έφυγαν μα κυρίως υποδεχόμαστε αυτές που έρχονται. Η αισιόδοξη φύση του ανθρώπου βρίσκεται στο αποκορύφωμά της!

Μελομακάρονα

Μόλις σήμερα είδα στο instagram μια φωτογραφία που είχε ανεβάσει μια Αγγλίδα που παρακολουθώ και έδειχνε ένα αληθινό έλατο μέσα στο σαλόνι της. Στη λεζάντα έγραφε πως είναι έτοιμη να το στολίσει για τα Χριστούγεννα. Σήμερα, 20 Δεκεμβρίου, όταν οι περισσότεροι Έλληνες έχουν στολίσει από τις 20 Νοεμβρίου.  «Κι εγώ που ανησύχησα  γιατί άργησα να φτιάξω φέτος τα μελομακάρονα», ήταν η πρώτη σκέψη που έκανα. Όλα είναι πολύ σχετικά και να χαίρομαι πάντα όταν το διαπιστώνω. 

Καραμελωμένο χοιρινό κότσι στη γάστρα

Το χοιρινό το απαιτούν οι γιορτές και ειδικά η Πρωτοχρονιά. Το κότσι είναι ένα μέρος του χοιρινού που αν φτιαχτεί με σωστό τρόπο, δηλαδή σιγανό και πολύωρο ψήσιμο με νόστιμα μυρωδικά και μπαχαρικά γίνεται πραγματικό λουκούμι. 

Ρολάκια καπνιστής πέστροφας

Οι λιγοστές μέρες που μένουν μέχρι ν΄αλλάξει ο χρόνος με κάνουν να σκέφτομαι  και να επιθυμώ πιο κομψά εδέσματα που απολαμβάνουμε λίγες έως ελάχιστες φορές το χρόνο. Η καπνιστή πέστροφα ας πούμε και ο καπνιστός σολομός είναι για μένα συνδεδεμένα με το ρεβεγιόν της Πρωτοχρονιάς.  

Τρουφάκια με μαύρο ρούμι, κράνμπερις και σοκολάτα

Σκεφτόμενη τι χρειάζεται κανείς μετά από ένα χορταστικό και πλούσιο γεύμα ή μαζί με τον απογευματινό καφέ – τον δεύτερο ή τρίτο της ημέρας – ή ακόμα και ως εύκολο κέρασμα για συναδέλφους στη δουλειά, αυτομάτως σκέφτομαι τα τρουφάκια. Τις  μικρές αυτές μπουκιές  πολλών χρήσεων και παραλλαγών που γεμίζουν το στόμα γλύκα και ικανοποιούν υπογλυκαιμία αυτομάτως. 

Πολύσπορη τυρόπιτα με μετσοβόνε

Θα ΄μουν δε θα ΄μουν τεσσάρων ετών όταν έμαθα ότι δεν υπάρχει Άγιος Βασίλης. Δεν θυμάμαι πως ένιωσα εκείνη τη στιγμή αλλά θυμάμαι πολύ καλά ότι δεν αισθάνθηκα  ποτέ τη μαγεία του να περιμένεις από κάποιον αόρατο, ιπτάμενο παππούλη  δώρο μέσα στα άγρια μεσάνυχτα μόνο και μόνο γιατί ήσουν καλό παιδί τη χρονιά που πέρασε. Έπρεπε μάλιστα να κρατάω το στόμα μου κλειστό «προφυλάσσοντας» έτσι τα υπόλοιπα παιδάκια που πίστευαν στη μαγεία. 

Κραμπλ με μήλα

Είχα πει τις προάλλες ότι τα υλικά των συνταγών μου πολλές φορές έρχονται από μόνα τους σε μένα. Πέφτουν πάνω μου κατά περίεργο τρόπο κι αυτό είναι γεγονός.  

Ωμοφαγική τάρτα σοκολάτας με πορτοκάλι και φιστίκια Αιγίνης

Στο πρώτο άκουσμα της λέξης «ωμοφαγία»  πριν κάποια χρόνια, είχα ψιλοφρικάρει. Ο συνειρμός που είχα κάνει αυτόματα ήταν ο κανιβαλισμός –μη με ρωτάτε γιατί- και είχα σκεφτεί πόσο άδικο είναι φαγητά ή γλυκά τόσο «καθαρά» και νόστιμα να έχουν τόσο άσχημο χαρακτηρισμό. Αλλά αυτό ήταν μέσα στο δικό μου το μυαλό. Με τον καιρό συνήθισα τη  λέξη και αυτό που πλέον μου έρχεται στη σκέψη δεν είναι άλλο από την απέραντη γεύση και πληθωρικότητα που εισπράττεις όταν γεύεσαι κάτι ωμοφαγικό και ιδιαιτέρως τα γλυκά. 

Αλμυρό κέικ με γαλοπούλα και τυριά

Τις μουντές μέρες βγάζει κανείς μουντές φωτογραφίες. Αν βέβαια ήμουν φωτογράφος θα μπορούσα αυτό να το γυρίσω υπερ μου, αλλά τώρα απλά με δυσκολεύει. Για μένα το φαγητό θέλει άπλετο φως για να αναδειχθεί και να με κάνει χαρούμενη που το βλέπω. 

Καριόκες

Τα γλυκά των γενεθλίων της Μεγάλης ήταν δύο. Η τούρτα που αψήφησε την βαρύτητα και το νόμο του Νεύτωνα αφού το σακουλάκι με τα m&m's στάθηκε τον αέρα μόνο του χωρίς να το κρατάει κανείς και οι καριόκες. Η τούρτα ήταν για το σπίτι και οι καριόκες κέρασμα για το σχολείο. Τα παιδιά χαίρονται όταν παίρνουν ευχές, αλλά για να τις λάβει κανείς πρέπει να προσφέρει από καρδιάς και το ανάλογο αντίτιμο,  σε είδος βεβαίως - βεβαίως. Μια καριόκα, μια ευχή! 

Τούρτα βαρύτητα / Gravity cake

Στον απόηχο των γεγονότων που συνέβησαν την Παρασκευή στο Παρίσι γιορτάσαμε χθες οικογενειακά τα γενέθλια της Μεγάλης, με το πίσω μέρος του μυαλού μας σε όσα συμβαίνουν και παρακολουθούμε ως θεατές της ίδιας μας της ζωής. Δεν γινόταν όμως να περάσει και να χαθεί η μοναδική μέρα της ζωής της που κλείνει τα 9, χωρίς να γίνει κάτι όμορφο. Και έγινε κάτι εξαιρετικά εντυπωσιακό  που την άφησε κυριολεκτικά με το στόμα ανοιχτό!! 

Κάστανα στιφάδο

Όταν μαγείρεψα  πρώτη φορά αυτό το φαγητό πριν δυο χρόνια περίπου δεν πίστευα το πόσο νόστιμο είναι! Ήμουν σχεδόν σίγουρη μόνο και μόνο όταν διάβασα τα υλικά της συνταγής αλλά το αποτέλεσμα ξεπέρασε τις προσδοκίες μου. Χορτοφαγικό στιφάδο υπάρχει σε  πολλές παραλλαγές, όπως με μανιτάρια, με μελιτζάνες ή απλά σκέτα κρεμμύδια με πατάτες. Η version με τα κάστανα είναι μακράν η ωραιότερη!

Λιγκουίνι με καραμελωμένα κρεμμύδια, κολοκύθα και σουτζούκι

Υπήρξαν λίγες φορές στη ζωή μου που τα υλικά που χρησιμοποιώ στις συνταγές, ήρθαν αυτά σε μένα χωρίς να τα αναζητήσω, χωρίς καν να τα έχω στην άκρη του μυαλού μου. Ήρθαν μπροστά στο δρόμο μου και εγώ απλά δεν μπόρεσα να τ΄αγνοήσω. 

Ντιπ με πιπεριές Φλωρίνης και φέτα

Μπορεί ο Νοέμβριος να μπήκε φουριόζος με την πρώτη του μήνα να μας είχε σηκώσει στον αέρα από τα μποφόρ, τον υδράργυρο να κάνει βουτιά και εμένα να θέλω να χωθώ μέσα στην ηλεκτρική κουβέρτα και να σκάσω μύτη πάλι την άνοιξη.