Αυτή η ανάρτηση
εκτός από τη συνταγή, είναι πλούσια σε φωτογραφίες. Φάτε μάτια ψάρια! Με λίγα
λόγια, αν δεν δεις αυτό το τσιζ κέικ από όλες τις πλευρές του, σε μακρινό και
κοντινό πλάνο, απ΄την καλή, απ΄την ανάποδη, με τη σάλτσα φράουλας να ρέει πάνω στη μους σοκολάτας και την
μπουκιά μισοφαγωμένη, πιστεύω πως δεν μπορείς να καταλάβεις περί τίνος
πρόκειται. Γι΄ αυτό θα σε μουρλάνω στις φωτογραφίες.
Τόσα χρόνια στο
κουρμπέτι και μια πατατοσαλάτα δεν είχα αξιωθεί να βάλω στο μπλογκ. Αυτό θ΄
αλλάξει σήμερα. Αν και πατατοσαλάτες φτιάχνω διάφορες με παραλλαγές στα
δευτερεύοντα υλικά, σήμερα επιλέγω να ανοίξω αυτό το κεφάλαιο με την εντελώς
παλιομοδίτικη πατατοσαλάτα της Λένας. Έτσι την έχει γραμμένη η μητέρα μου στο
τετράδιο, έτσι την αντέγραψα κι εγώ.
Είμαι συλλέκτης
συνταγών, από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Τις γράφω σε τετράδια, τις εκτυπώνω
σε χαρτί, τις ταξινομώ σε ντοσιέ ανά κατηγορίες και επειδή είμαι της παλιάς
σχολής, τις κρατάω παντού εκτός από τον υπολογιστή. Η μόνη μορφή που έχω
ηλεκτρονικά τις συνταγές μου είναι στο μπλογκ, το οποίο παρεμπιπτόντως στις 24
Ιουνίου κλείνει αισίως τα 15 χρόνια. ΠΑΝΑΓΙΑ ΜΟΥ!!!
Φαγητό που έχω σε
αναμονή εδώ και μήνες γιατί με έπιασε το καλοκαίρι, η τεμπελιά και τα άφησα όλα
στη μέση. Μπορεί εγώ να το έχω φτιάξει και φωτογραφήσει καλοκαίρι με φρέσκα φασολάκια
αλλά μάντεψε… υπάρχουν και τα κατεψυγμένα, γιατί μη μου πεις ότι δεν τρως
αρακά, φασολάκια και μπάμιες όλο το χρόνο?
Με το που μπήκε
χθες ο Δεκέμβριος έγινε χαμός από χριστουγεννιάτικες συνταγές. Άνοιξαν οι ασκοί
και πετάχτηκαν έξω τα καταπιεσμένα μελομακάρονα, οι ανυπόμονοι κουραμπιέδες, οι
στριμωγμένοι χριστουγεννιάτικοι στολισμοί και τα μπισκότα του Αη Βασίλη που σε
22 μέρες από τώρα θα έχουν ήδη μπαγιατέψει ή φαγωθεί. Τα κάστανα καθαρίστηκαν,
οι κουβερτούρες σήκωσαν τα μανίκια κι ετοιμάστηκαν να βουτήξουν σε μπεν μαρί,
τα σπιτικά βρώσιμα δώρα άρχισαν να ετοιμάζονται και τα γιορτινά μενού μπήκαν σε
σειρά.
Όταν μια στις τόσες τύχει να ακούσω τον στίχο του γνωστού τραγουδιού της Αρλέτας «μανάρι μου τα κάναμε σαλάτα….», σκέφτομαι μόνο τη Ρωσική σαλάτα. Τέτοιος αχταρμάς υλικών με επικάλυψη μαγιονέζας δεν υπάρχει. Είναι ίσως η πιο σαλάτα απ΄ τις σαλάτες!
Η εποχή του
δαμάσκηνου είναι ο Αύγουστος και ο Σεπτέμβριος. Θα σκεφτείς πως αργά το
θυμήθηκα να σου δείξω αυτή την θεσπέσια και φρουτένια τάρτα, αλλά σημασία έχει
ότι πρόλαβα. Κι αφού πρόλαβα εγώ, προλαβαίνεις κι εσύ να την φτιάξεις όσο
υπάρχουν στην αγορά φρέσκα, κρουστά δαμάσκηνα, καλής ποιότητας.
Υπάρχουν άνθρωποι
που ζουν μόνο με γλυκά ή μπορεί και να ζουν για τα γλυκά. Ναι, η Κλειώ είναι ένας
από αυτούς. Πού να το φανταζόμουν ότι θα είχα μέσα στο σπίτι μου μια αθεράπευτα
γλυκατζού κόρη που συνεχώς την κυνηγάω να τρώει λιγότερα γλυκά και περισσότερο
φαγητό.
Παλιομοδίτικο γλυκό
ψυγείου νούμερο τρία γι΄αυτό το καλοκαίρι και δεν ξέρω τι μ΄ έχει πιάσει με τις συνταγές
νοσταλγίας των παιδικών μου χρόνων. Γερνάω μαμά!!!
Αφού πέρασε και το Πάσχα
του Καλοκαιρίου, δηλαδή η γιορτή του 15αύγουστου που γιορτάζει κυριολεκτικά όλος
ο Ελληνισμός, είμαστε έτοιμοι να προσγειωθούμε στην πραγματικότητα. Όσοι δεν
είναι έτοιμοι θα προσγειωθούν κι αυτοί, αλλά ανώμαλα.
Μπαίνω στο σπίτι μετά τη θάλασσα. Ανέβηκα μπουσουλώντας τις σκάλες στον
πρώτο όροφο, όχι γιατί το ΄χα τάμα, αλλά γιατί έτρεμαν τα πόδια μου. Πρέπει να
΄χασα ένα κιλό για πλάκα.
Συγκλονιστική μακαρονάδα
με ζυμαρικά ολικής αλέσεως και κιμά κοτόπουλου. Όσο κι αν κρατιέμαι για να ΄μαι
μετρημένη στις αντιδράσεις μου, δεν μπορώ. Με νικάει ο ενθουσιασμός. Θα σου πω όμως
ένα πράγμα και δώσε βάση. Μην φανταστείς πως επειδή άκουσες «κιμά κοτόπουλου» θ΄
ανακαλύψεις μια νόστιμη κι ελαφριά συνταγή. Χρέος μου σε αυτόν εδώ το
λογαριασμό και στην ζωή την ίδια τολμώ να πω, είναι να δίνω νόστιμες συνταγές.
Τελεία. Παύλα.
Είναι πράγματα
που δεν ξέρεις για μένα, όπως ότι έχω το χάρισμα να προβλέπω το μέλλον. Άκου λοιπόν τώρα τι πρόκειται να γίνει το υπόλοιπο
του καλοκαιριού σου. Θα φτιάξεις με μισή καρδιά αυτό το γλυκό ψυγείου γιατί θα σκεφτείς οτι δεν φαίνεται και τόσο συναρπαστικό όσο μας λέει αυτή η Χρυσαυγή. Είναι άλλωστε πολύ απλό για να σε καταπλήξει. Θα δοκιμάσεις,
θα ξαναφάς την επομένη μέρα και θα εθιστείς. Αποτέλεσμα? Θα το φτιάχνεις ξανά
και ξανά μέχρι που θα βαρεθείς να το τρως. Μέχρι το επόμενο καλοκαίρι που θα
ξαναγίνει ακριβώς το ίδιο.
Τα κολοκυθάκια τα
πράσινα θεωρώ πως είναι κυριολεκτικά ένα από τα πιο «πασπαρτού» λαχανικά του καλοκαιριού.
Γίνονται τα πάντα. Μαγειρεύονται με χίλιους δύο τρόπους, αρέσουν σε όλους (θέλω
να πιστεύω) και τρώγονται ακόμα και ωμά σε σαλάτες. Σε αυτό βοηθά κατά τη γνώμη
μου η «άγευστη» γεύση τους και νομίζω ότι κατάλαβες πως ακριβώς το εννοώ. Κάθε
άλλο παρά άγευστο είναι το γλυκό σαν ζάχαρη κολοκύθι του κατακαλόκαιρου, όμως
δεν έχει την ιδιαίτερη γεύση πχ της μελιτζάνας και αυτό το κάνει αυτόματα
αρεστό σε όλους.
Φτιάξε κάτι εύκολο κι εντυπωσιακό για καλοκαιρινά βράδια στη βεράντα, όπως κάνω εγώ! Ναι, το γλυκό μου αποτελείται από τρεις διαφορετικές παρασκευές, ωστόσο καμία δεν είναι πολύπλοκη.
Γιατί τί είναι τα
κολοκυθάκια τα γεμιστά αυγολέμονο? Γιουβαρλάκια με ολόσωμό μαγιό βεβαίως! Είναι
η καλοκαιρινή έκδοση του χειμωνιάτικου –λέμε τώρα- φαγητού αν και εγώ διακρίσεις
δεν κάνω.
Νομίζω πως δεν
χρειάζεται να προλογίσω μια πίτα σαν αυτή γιατί το όνομά της την προσδιορίζει απόλυτα.
Η κασερόπιτα είναι γλυκιά σαν αμαρτία και ξέρω πολύ καλά πως εσύ που δεν τρως
λευκά τυριά, νιώθεις αυτή τη στιγμή την καρδιά σου να φτερουγίζει!!!
Πρώτες μέρες του καλοκαιριού κι ο χρόνος στο
σπίτι μας κυλά με μαστόρους, εργασίες, βαψίματα κι επισκευές, πράγμα που
σημαίνει πως εκτός της σκόνης και της αναστάτωσης, υπάρχει και μια Τσόφλι περιφερόμενη να
γαυγίζει τους πάντες και τα πάντα.
Το φαγητό που
αγαπήσαμε να τρώμε τον τελευταίο καιρό είναι αυτό το μπολ με μοσχαρίσιο κιμά,
ρύζι και τηγανητό αυγό που έχει "άρωμα" Κορέας. Τα συμπεριλαμβάνει σχεδόν όλα, μα του λείπουν
τα λαχανικά και γι΄ αυτό το σερβίρω πάντα με μια ποικιλία ψητών λαχανικών όπως πιπεριές,
κολοκύθια και μελιτζάνες ή και με φέτες αβοκάντο. Νομίζω θα ταίριαζε εξίσου και
με μια πράσινη σαλάτα με ωραίο ντρέσινγ αλλά μη σου πω ψέματα, δεν το έχω
δοκιμάσει.
