Κορεάτικο μπολ με μοσχαρίσιο κιμά, ρύζι και τηγανητό αυγό

 

Το φαγητό που αγαπήσαμε να τρώμε τον τελευταίο καιρό είναι αυτό το μπολ με μοσχαρίσιο κιμά, ρύζι και τηγανητό αυγό που έχει "άρωμα" Κορέας. Τα συμπεριλαμβάνει σχεδόν όλα, μα του λείπουν τα λαχανικά και γι΄ αυτό το σερβίρω πάντα με μια ποικιλία ψητών λαχανικών όπως πιπεριές, κολοκύθια και μελιτζάνες ή και με φέτες αβοκάντο. Νομίζω θα ταίριαζε εξίσου και με μια πράσινη σαλάτα με ωραίο ντρέσινγ αλλά μη σου πω ψέματα, δεν το έχω δοκιμάσει.

Γεμιστά

 

Τα γεμιστά (μου) δεν είναι ντοματοπιπεριές γεμισμένες με ρύζι και κάνα δυο μυρωδικά. Το λέω εξ αρχής γιατί καλό είναι να γίνονται νωρίς - νωρίς τα ξεκαθαρίσματα. Τα γεμιστά είναι ολόκληρη σχολή που για να την βγάλει κάποιος με άριστα χρειάζεται να παρακολουθήσει δια ζώσης μαθήματα, να αφιερώσει χρόνο να μάθει την τεχνική, ώστε να δρέψει μετά τους καρπούς των κόπων του. Όσο και να τα πετύχεις την πρώτη φορά, πίστεψέ με, θα περάσει καιρός μέχρι να κάνεις τα τέλεια. Αν θες να φτιάξεις τα γεμιστά μου, δεν θα στο κάνω εύκολο γιατί δεν είναι. Θα στο κάνω όμως νόστιμο.

Ρυζόγαλο

 

Τί θέλουν όλοι από το ρυζόγαλο εκτός από ωραία γεύση? Να παραμείνει κρεμώδες και ρευστό ακόμα κι αν είναι από ψυγείο.

Φακόρυζο σαλάτα με φρέσκο σολομό

 

Είναι λίγο το καλοκαίρι που μπήκε και θέλω γεύσεις δροσερές κι απλές, είναι και λίγο τα παράπονά σου, που μου λές ότι όλο σε παχαίνω με αυτά που ανεβάζω, είναι και που έπεσε στα χέρια μου ένα σακουλάκι με φακόρυζο και είπα να το αξιοποιήσω με τον καλύτερο δυνατό τρόπο. Ήταν να γίνει και έγινε σωστά!

Ριζότο με κολοκύθα, καβουρδισμένο κουκουνάρι και μπλε τυρί

Το τι κολοκύθα έχουν δει τα μάτια μου τώρα τελευταία δε λέγεται. Με αφορμή το ξενόφερτο Halloween έχω δει στα social media, του κόσμου τις σκαλιστές, σαν φαντασματάκια κολοκύθες, μάγισσες και μαγισσόπουλα, βρικόλακες και βρικολακόπουλα, δρακουλιάρικα δάχτυλα, αράχνες, φρικιά, τέρατα κι ερπετά, σκουλήκια, μάτια, γλώσσες, νύχια, Φρανκενστάιν  και όλη την οικογένεια Adams μαζί.  

Πιλάφι φούρνου με λαχανικά κι ένα Σαββατοκύριακο στη φύση

Το 3ήμερο που μας πέρασε φιλοξενηθήκαμε από φίλους σ΄ένα ορεινό χωριό  κι έτσι είχαμε την ευκαιρία να ζήσουμε ξένοιαστες στιγμές στη φύση. Κι ενώ δεν είχα σκοπό ν΄αναφερθώ σ΄αυτό, όταν επέστρεψα σπίτι και κατέβασα από την κάμερά μου τις φωτογραφίες, είδα ότι είχα μαζέψει αρκετό υλικό που θα ήταν όμορφα να το μοιραστώ μαζί σας. 

Περσικο ρύζι με καστανή κρούστα

Έχει τύχει κάποιες –λίγες- φορές στη ζωή μου να αναζητήσω ένα παλιό βιβλίο και με μεγάλη απογοήτευση να διαπιστώσω ότι σταμάτησε να εκδίδεται. Αν και καταλαβαίνω  τους λόγους δεν παύω να λυπάμαι πολύ που ένα πνευματικό δημιούργημα έχει ημερομηνία λήξης κι έτσι δεν γίνεται να αποκτήσει κανείς κάποια παλιά μεν αλλά διαχρονικά βιβλία. 

Ρυζοσαλάτα με αντζούγιες

Μεγάλο πράγμα η συνήθεια. Μεγάλο και ανίκητο ορισμένες φορές.  Τις τελευταίες 48 ώρες πάσχω από το σύνδρομο της άδειας φωλιάς. Ποια είμαι, τι κάνω, που πάω? Περιφέρω το κορμί μου χωρίς στόχο και προορισμό.

Ριζότο με χωριάτικο λουκάνικο και λαχανικά

Γευστικό φαγητό θαλπωρής που το έχω συνδέσει με τον χειμώνα. Ανακατεύεις πάνω από το μάτι της κουζίνας και ζεσταίνεσαι. Ανακατεύεις όση ώρα το ρύζι φουσκώνει και γεμίζουν τα ρουθούνια σου αρώματα.

Ντολμαδάκια γιαλαντζί με κουκουνάρι και σταφίδα

Αν το τραβήξει κάποιος από τα μαλλιά το θέμα θα μπορούσε να πει πως τα ντολμαδάκια γιαλαντζί είναι το ελληνικό σούσι. Μαγειρεμένο και όχι ωμό, με ωραιότατο αμπελόφυλλο για τύλιγμα αντί για φύκια και στην καρδιά του ρύζι ενισχυμένο ενίοτε με σταφίδες και κουκουνάρι.

Κολοκυθοανθοί γεμιστοί με ρύζι και μυρωδικά

Το μαγικό λουλουδάκι!

Κολοκυθοανθός, κίτρινος, καλοκαιρινός, ζωηρός και γλυκός σαν αμαρτία,  όταν ψηθεί ή ακόμα καλύτερα όταν τηγανιστεί.

Κινέζικο τηγανητό ρύζι

Θέλεις τα καλά νεά ή τα κακά πρώτα? Άσε, επιλέγω εγώ για σένα. Πάντα τα άσχημα πρώτα, ώστε να μένει η γλυκιά επίγευση στο τέλος. 

 

Γιορτινό Πιλάφι

Μετράμε όλοι αντίστροφα με μπροστάρηδες τα παιδιά. Έχουμε δεν έχουμε καλή διάθεση, (που την έχουμε δηλαδή), τα παιδιά μας την επιβάλλουν. Τα Χριστούγεννα είναι το παιδικό όνειρο που γίνεται κάθε χρόνο πραγματικότητα. 

Πικάντικο Λαχανόρυζο με Τζίντζερ και Κολοκύθα

Είμαι ένας τυραννόσαυρος που κάνει παρέα με τρικεράτοπες.  Και για να μιλήσω με λόγια απλά. Είμαι κρεατοφάγος και σχεδόν οι μισοί φίλοι μου, είναι χορτοφάγοι. Πως το κατάφερα αυτό μην με ρωτήσετε. Δεν ξέρω. Μάλλον κάτι έχω και τους έλκω. Πιθανόν να υποβόσκει κάποια χορτοφαγική φλέβα, πολύ πολύ βαθιά μέσα μου και να μην το γνωρίζω ούτε εγώ η ίδια. Ίσως ήμουν ένα άτακτο αρνί στην προηγούμενη ζωή μου και τώρα πια  μετενσαρκώθηκα σε λύκο. Ποιός ξέρει?

Σπανακόρυζο

Σκεφτόμουν χθες, καθώς μαγείρευα το σπανακόρυζο. Τι να πει κανείς γι΄ αυτό το φαγητό? Ποιες είναι οι χάρες του? Τι το εκπληκτικό μπορεί να προσφέρει? Ειδικά μετά το μύθο που κατερρίφθη ότι το σπανάκι περιέχει σίδηρο, το σπανακόρυζο έχασε πολλούς πόντους απ΄ τις μαμάδες που φώναζαν αλλόφρονες στα παιδιά τους να φάνε όλο τους το φαγητό για να κάνουν σιδερένια μπράτσα σαν του Ποπάϋ. 

Ριζότο με μανιτάρια και λάδι τρούφας

Προσιτή πολυτέλεια! 

Το ριζότο για μένα είναι ένα φαγητό που μπαίνει στην κατηγορία των «comfort foods». Των φαγητών δηλαδή που σου δίνουν μια αίσθηση γήινης θαλπωρής. Ειδικά αν επιλέξουμε να τα φτιάξουμε μια συννεφιασμένη φθινοπωρινή η χειμωνιάτικη μέρα και κάνουμε τη γουρουνιά να φάμε στον καναπέ, σκεπασμένοι με κουβέρτα, μπροστά στην τηλεόραση!

Ψαρονέφρι με Φασκόμηλο σε Σάλτσα Κρασιού και Πολύχρωμο Ρύζι Basmati

Μια νέα εποχή ξεπρόβαλλε.

Σκέφτομαι πολλές φορές πως η φύση έχει προνοήσει τόσο σοφά και εναλλάσσει τις εποχές με απίστευτη μεθοδικότητα. Όλα γίνονται την κατάλληλη στιγμή. Τη στιγμή που πρέπει. 

Κοτόπουλο Κοκκινιστό με Πιλάφι

Οι ρυζοκροκέτες που ποτέ δεν έφαγα!          

          Από πολύ-πολύ μικρή είχα καψούρα με τη μαγειρική. Μέχρι τα 14 μου όμως, που κατάφερα να μπω στην κουζίνα, δεν μου επιτρέπονταν να συμμετέχω, αλλά μόνο να κοιτάζω! Ήμουν λέει μικρή ακόμα. Ηδονοβλεπτικά λοιπόν, παρακολουθούσα την θεία μου τη Ντίνα να κόβει με σπάνια ταχύτητα πατάτες για το λεμονάτο κοτόπουλο τα καλοκαίρια και να λιώνω που δεν είμαι στη θέση της. Παρατηρούσα την γιαγιά μου τη Χρυσούλα να τηγανίζει κολοκύθια και πιπεριές για τον θείο μου, να ανοίγει φύλλα λεπτά σαν τσιγαρόχαρτο και μεγάλα σαν σεντόνι, να φτιάχνει τα καλύτερα γεμιστά και τις πιο περίτεχνες πίτες. Φυσικά δεν έλειπε η στενή εποπτεία υπό την οποία είχα θέσει και τη μητέρα μου που μαγειρεύει καταπληκτικά όλα τα παραδοσιακά φαγητά! Τα ήξερα όλα στη θεωρία, αλλά δεν είχα ούτε μία ώρα πρακτικής εξάσκησης στην κουζίνα. 

Ρυζόπιτα

           Καλό μήνα σε όλους! Μπήκε αξέχαστα ο μήνας Ιούλιος, ο μεσαίος του καλοκαιριού με την θερμοκρασία να πέφτει και τον ΦΠΑ να σκαρφαλώνει στο 23%.