Τα πρέτσελ τα είχα δοκιμάσει για πρώτη φορά όταν πριν χρόνια
είχα ταξιδέψει στο Βερολίνο. Δεν ήξερα τι ήταν αλλά ανάμεσα σε όλα τα υπέροχα
αρτοσκευάσματα και γλυκίσματα που υπήρχαν σε ένα μαγαζί που επισκεφθήκαμε, αυτά
μου τράβηξαν την προσοχή. Το σχήμα τους που ήταν σαν φιόγκος με
γοήτευσε, όπως επίσης και ο ανθός αλατιού με τον οποίο ήταν διάσπαρτα
πασπαλισμένα. Η πρώτη μπουκιά που έφαγα επιβεβαίωσε την ορθή επιλογή μου να αγοράσω ένα απ΄αυτά. Έκτοτε όπου τα βρίσκω τα προτιμώ εγώ αλλά και η Μεγάλη μου που είναι
εθισμένη στην γεύση τους κι εδώ ταιριάζει απόλυτα το ρητό που λέει για εκείνο το μήλο
και τη μηλιά. Βέβαια θα μου πεις, μήλο σου δεν είναι και η Μικρή που δεν θέλει
ούτε να τα βλέπει? Αλλά οκ, ας μιλήσουμε για πρέτσελ και μόνο για πρέτσελ.