Παρφέ φράουλα

Ο πύραυλος που έγινε παγωτίνι

            Όταν ήμουν παιδάκι έτρωγα σχεδόν πάντα ένα συγκεκριμένο παγωτό. Έναν γιγαντιαίο πύραυλο με βανίλια και σοκολάτα και τελειώνω εδώ την περιγραφή μου για να μην φωτογραφίσω περισσότερο το παγωτό και τη μάρκα. 

Βίδες με μανιτάρια και θυμάρι

Αν… 

            Αν μπορούσα να τρώω 4 φορές την εβδομάδα ζυμαρικά μαγειρεμένα με διαφορετικούς τρόπους θα ήμουν ευτυχισμένη. Αν δεν ήταν γεμάτα υδατάνθρακες και είχαν λιγότερες θερμίδες δεν θα είχα το άγχος μην παχύνω. Αν άρεσαν σε όλη την οικογένεια θα τα έφτιαχνα πολύ πιο συχνά και πιο περίτεχνα. Αν είχα ρόδες θα ήμουν πατίνι!

Ψωμάκια μπύρας σε σάντουιτς με σολομό

Μπύρα. Η ξανθιά θεά!

           Η μπύρα είναι το απόλυτο ποτό για μένα. Τα βαριά αλκοολούχα ποτά δεν τα αντέχω πιά. Παλιότερα με το νεαρό της ηλικίας και τα μυαλά στα κάγκελα, πειθανάγκαζα τον εαυτό μου να τα πιεί γιατί πίστευα ότι μου άρεσαν ή ότι έπρεπε. Μεγαλώνοντας,  απενοχοποιήθηκα και το πήρα απόφαση ότι εγώ και το ουίσκι είμαστε εχθροί.

Γίγαντες στη γάστρα

Από την εποχή των παγετώνων. 

        Τον τελευταίο καιρό τρέχω και δεν φτάνω.  Με μια Κλειώ σαν να κρατώ καρπούζι παραμάσχαλα 24 ώρες το 24ωρο, μια Νεφέλη σπίτι, σχολείο, πλύσιμο, ντύσιμο και έναν Δ. ο οποίος όταν δεν είναι στη δουλειά, βοηθάει όσο μπορεί κάνοντας babysitting, απλώνοντας κανένα ριμαδοπλυντήριο και ξεσκονίζοντας τους λόφους τις σκόνης που μαζεύονται στα έπιπλά μας, προσπαθώ να οργανώσω την βάπτιση της μικρής. ΟΚ, ξέρω, υπάρχουν και χειρότερα!

Λεμονάδα σπιτική

Λεμονάδα από λεμόνι…

 

         Η λεμονάδα αυτή είναι μία από τις αναμνήσεις των παιδικών μου χρόνων. Και πιστεύω πως αν την δοκιμάσετε, όλοι θα νοσταλγήσετε τα παλιά, καθώς είναι μια χαρακτηριστική γεύση που σε μεταφέρει πολλά χρόνια πίσω. Κάτι σαν το αγνό παγωτό βανίλια, που τρώγαμε κάποτε και ξεχείλιζε από άρωμα και γεύση.

Ομελέτα με σπαράγγια

Εκλογές ώρα μηδέν

          Ημέρα εκλογών η σημερινή, και αν ανατρέξω στα χρόνια που ήμουν παιδί, οι εκλογές είχαν κάτι από reality. Στην επαρχία, όπου και μεγάλωσα έμοιαζαν με γιορτή και είχαν πολύ παρασκήνιο. Ήταν το γεγονός του μήνα θα έλεγα. Αθώα χρόνια, ανυποψίαστοι άνθρωποι… ίσως και στενόμυαλοι.

Cheesecake φράουλας με μπισκότα κανέλας

Καλή Πρωτομαγιά !!

         Σήμερα η Άνοιξη γιορτάζει! Φοράει στα μαλλιά λουλούδια και βγαίνει λαμπερή στους αγρούς, στα χωράφια, τα πάρκα, ακόμα και στα γλαστράκια που έχουμε στα μπαλκόνια μας, τα οποία είναι ολάνθιστα και χρωματιστά. 

Κεφτεδάκια με ντιπ από γιαούρτι και μουστάρδα

Σε μια βδομάδα εκλογές

       

       Κυριακή. Κεντρική παιδική χαρά Αμαρουσίου, πλησίον ΗΣΑΠ. Ώρα 12 το μεσημέρι. Οι υποψήφιοι βγήκαν παγανιά. Ψηφοθηρία. Ψηφολαγνεία, θα έλεγα!

        Ανυποψίαστος, ο ψηφοφόρος που βγήκε για έναν ριμαδοκαφέ, να δει λίγο ήλιο και να παίξει το παιδί στις κούνιες γίνεται στόχος κάθε υποψηφίου. 

Τούρτα ζωολογικός κήπος

Η πρώτη τούρτα της Κλειώς!! 

          Πριν από μερικές μέρες είχε τα γενέθλιά της η μικρή μου η Κλειώ. Φέτος, και για λίγα χρόνια ακόμα, όσο ακόμα μπορώ να αποφασίζω εγώ για το ντύσιμό της, το φαγητό της, και τη ζωή της, είπα να της φτιάξω μια τούρτα με θέμα το ζωολογικό κήπο. 

Λουκανικόπιτα

          Από τη στιγμή που είδα αυτή τη λουκανικόπιτα, στοίχειωσε τα όνειρά μου. Νύχτα μέρα η σκέψη της με τριγυρνούσε. Στην ιδέα και μόνο μιας δαγκωματιάς έλιωνα σαν την τυρένια γέμισή της.

Γαύρος λαδορίγανη

Μετά το Πάσχα… καλοκαίρι!


          Μόλις τελειώσει η τρελή κρεατοφαγία του Πάσχα, τα αυγά, τα τσουρέκια, τα κουλούρια και τα υπόλοιπα γλυκά, με το στομάχι μας καταπονημένο και παραφουσκωμένο, αρχίζουμε να σκεφτόμαστε το καλοκαίρι. Ο καιρός πλέον έχει ξανοίξει, τα ρούχα έχουν γίνει ποιο ελαφριά και οι τύψεις έχουν κάνει την εμφάνισή τους.

Κέικ καρότου χωρίς αυγά - Νηστίσιμο και υγιεινό!!

Το Πάσχα προ των πυλών


        Αισίως μπήκαμε στην τελική ευθεία για τη Μεγάλη Εβδομάδα. Εβδομάδα κατάνυξης και νηστείας για τους πιστεύοντες. Εβδομάδα πολλών οικιακών εργασιών, καθώς πρέπει να είμαστε έτοιμοι για τις μέρες που θα ακολουθήσουν. Τα πράγματα που πρέπει να γίνουν… πολλά!

Σουπιές κρασάτες (ή καλαμάρια)

         Αχ, αυτή η σουπιά, η δύσμοιρη!! Κολυμπάει στα αλμυρά νερά της θάλασσας, στο απέραντο γαλάζιο, αμέριμνη, με κινήσεις αργές, νωχελικές με τα πλοκάμια της να φαίνονται ότι χορεύουν σε slow motion. Έχοντας άγνοια για την αρνητική έννοια που έχουμε προσδώσει στ΄ όνομά της όταν θέλουμε να χαρακτηρίσουμε κάποιον ως ύπουλο και πονηρό.

Πατζαροσαλάτα με καρύδι και ξινόμηλο

Γούστα είναι αυτά…


        Ώρες – ώρες λυπάμαι πραγματικά που το γούστο στο φαγητό δεν είναι αντικειμενικό! Όταν ενθουσιάζομαι στον υπέρτατο βαθμό με κάτι, θέλω να το μοιραστώ με τους γύρω μου. Να τους το προσφέρω, για να τους κάνω να νιώσουν τη χαρά που ένοιωσα κι εγώ τρώγοντάς το! Αυτός άλλωστε είναι και ένας από τους λόγους ύπαρξης αυτού του blog, και φαντάζομαι ότι το συναίσθημα που περιγράφω σας είναι γνώριμο.

Πένες με ροζ σάλτσα από ντομάτα και τυρί κρέμα

Γυναίκα, εσύ superstar!


          Μας είπαν πως η γυναίκα είναι το ασθενές φύλο. Κι εμείς εξεγερθήκαμε. Δεν μας άρεσε η προσφώνηση, δεν το άντεξε ο εγωισμός μας.