Πουά τούρτα γενεθλίων

Το πάρτι της Νεφέλης για να γιορτάσουμε τα 6^α της γενέθλια το είδατε! Την τούρτα δεν είδατε. 

Ψάχνοντας για στολισμό τούρτας στο ίντερνετ διαπίστωσα ότι αν αποκλείσει κανείς τη ζαχρόπαστα την οποία έχω πάρει από φόβο προς το παρόν, δεν υπάρχουν και πολλές εύκολες ιδέες με κοριτσίστικο θέμα. Μου φαίνεται ποιο εύκολος ο στολισμός τούρτας για αγόρια και ποιο πλούσια τα θέματα. Ιδέα μου τώρα αυτό, έτσι? Μη δίνετε και πολύ σημασία.

Ένα κοριτσίστικο πάρτι για τη Νεφέλη

Πριν από λίγες μέρες, η Νεφέλη έκλεισε τα 6. Σημαντικά γενέθλια τα φετινά. Μεγάλωσε, ξεκίνησε το σχολείο, αυτονομήθηκε, άρχισε να διαβάζει και να γράφει, γίνεται σιγά – σιγά κοπέλα!! Γι΄ αυτό και αποφασίσαμε φέτος να της κάνουμε ένα ξεχωριστό δώρο γενεθλίων, κάτι που θα θυμάται για πάντα. Ένα  ταξίδι που ονειρευόταν.

Brownie με μπανάνα

«Το γάλα μου το πίνω

καθόλου δεν αφήνω

γιατί η μαμά μαλώνει

το γάλα δυναμώνει». 

Αυτά, και άλλα πολλά μου έλεγε η μητέρα μου για να πίνω το γάλα όταν ήμουν παιδί. Ποιήματα, τραγούδια, υποσχέσεις, καλοπιάσματα και στο τσακίρ κέφι μαλώματα και απειλές. Και εγώ πάντα υποσχόμουν ότι θα το ποιώ και πάντα το έχυνα στο νεροχύτη όταν γυρνούσε την πλάτη και πήγαινε σε άλλο δωμάτιο.

Κοτοσαλάτα

          

            

              Συνειδητοποιώ ξαφνικά ότι ο κόσμος γύρω μου ετοιμάζεται για τα Χριστούγεννα. Εκτός από τα μαγαζιά με εποχιακά που έχουν ήδη στολίσει εδώ και καιρό, κάνουν δειλά – δειλά τις εμφανίσεις τους οι Χριστουγεννιάτικες αναρτήσεις στα blogs και διάφορα sites καθώς και τα post στο fb. 40 μέρες έμειναν, δεν είναι δα και τόσο πολύ. Μια ανάσα από τα Χριστούγεννα του 2012. Μια ανάσα από την καινούρια χρονιά που περιμένουμε με προσμονή και αγωνία. Προσμονή για κάτι καλύτερο και αγωνία για το άγνωστο. 

Το ανέλπιστο δώρο γενεθλίων της Νεφέλης

    

Φέτος το καλοκαίρι είχαμε μια ιδέα με το Δημήτρη. Να κάνουμε ένα ξεχωριστό δώρο γενεθλίων στη Νεφέλη. Ένα δώρο που θα θυμάται για πάντα…  Έτσι, εδώ και μερικούς μήνες κλείσαμε 2 εισιτήρια για Λονδίνο, ένα για μένα και ένα για τη μικρή. Μαζί με το βασιλικό ποτίζεται και η γλάστρα!! Θα επισκεπτόμασταν τα ξαδέρφια της και τη νονά της που μένουν όλοι εκεί. Ω, τι χαρά!! Τέσσερις μέρες στο Λονδίνο με αυστηρή γυναικοπαρέα!

Πίτσα με πανεύκολη αφράτη ζύμη, μανιτάρια και χωριάτικο λουκάνικο

Η πίτσα δεν θέλει πολλά λόγια και προλόγους. Θέλει όρεξη, παρέα, χέρια για να την πιάσουν και στόματα για να την φάνε. Τα μαχαιροπίρουνα απαγορεύονται δια ροπάλου. 

Scones / Σκωτσέζικα "ψωμάκια"

Κυριακή πρωί. Όσοι μπορούν και θέλουν, είναι ευκαιρία να απολαύσουν ένα ξεχωριστό πρωινό. Δεν κοστίζει και δεν χρειάζεται να αφιερώσουμε πολύ χρόνο στην κουζίνα. Εκτός από το delivery που θα ήταν μια καλή σκέψη (χμμμ…. τώρα που το σκέφτομαι delivery για breakfast δεν υπάρχει στην Ελλάδα…), προτείνω να φτιάξετε μόνοι σας φρέσκα ψωμάκια για να συνοδεύσετε το τσάι ή τον καφέ σας. 

Κουνουπίδι κοκκινιστό

Τα όμορφα πράγματα όμορφα καίγονται!

          Μαγειρεύω πολύ καλά, μα καίω το φαγητό ακόμα καλύτερα. Μπορώ να σας πω δέκα διαφορετικές συνταγές για να κάψετε ολοσχερώς το φαγητό σας. Και ναι, διεκδικώ τον τίτλο της ειδικού. Τουλάχιστον τώρα που γράφω αυτές εδώ τις γραμμές. Στο μέλλον δεν ξέρω τι θα γίνει. Ισως (ελπίζω) να βάλω μυαλό! 

Ψαρονέφρι με μέλι, θυμάρι και μουστάρδα

          

         Οι αρχαίοι Έλληνες κάτι ήξεραν που είχαν εντάξει στην μαγειρική τους τα φρούτα και το μέλι. Ομολογώ την αγάπη μου για αυτά τα υλικά, μέσα σε κάθε είδους φαγητού. Ενώ το μέλι δεν θα το φάω ποτέ σκέτο, ενώ τις σταφίδες δεν τις θέλω σε κανένα γλυκό, ενώ τα φρούτα δεν τα τρώω ούτε με σφαίρες (πλην του σύκου), είμαι λάτρης όλων των παραπάνω αν μπουν μέσα σε φαγητά. Ανωμαλία και αυτή του εγκεφάλου!!

Ριζότο με μανιτάρια και λάδι τρούφας

Προσιτή πολυτέλεια! 

Το ριζότο για μένα είναι ένα φαγητό που μπαίνει στην κατηγορία των «comfort foods». Των φαγητών δηλαδή που σου δίνουν μια αίσθηση γήινης θαλπωρής. Ειδικά αν επιλέξουμε να τα φτιάξουμε μια συννεφιασμένη φθινοπωρινή η χειμωνιάτικη μέρα και κάνουμε τη γουρουνιά να φάμε στον καναπέ, σκεπασμένοι με κουβέρτα, μπροστά στην τηλεόραση!

Κεκάκια ινδοκάρυδου

Η μουρλή με το μίξερ… 

Το Δημοτικό σχολείο της Νεφέλης δεν έχει κυλικείο! Τι χαρά!! Έχω 6 ολόκληρα χρόνια περιθώριο πριν το παιδί μου αρχίσει να τρέφεται με σκουπίδια!! Γιούχουυυυ!

Τάρτα κρεμμυδιού με μανιτάρια και προσούτο

Τα τελευταία χρόνια με την τεχνολογική επανάσταση σε όλους τους τομείς της ζωής, κοντεύουμε να χαθούμε. Είναι ώρες που νιώθω αγράμματη μπροστά στην 6χρονη κόρη μου. Την βλέπω να με προσπερνάει κι εγώ να τρώω τη σκόνη της. Χάνω επεισόδια και το καταλαβαίνω. Αναρωτιέμαι… όταν γεράσω θα μπορώ άραγε να κινούμαι μέσα στο ίδιο μου το σπίτι άνετα? Θα μπορώ να λειτουργώ την "διαστημική" καφετιέρα μου ή να ρυθμίζω την εξελιγμένη tough τηλεόρασή μου ή ακόμα και να απαντάω στο - δεν ξέρω κι εγώ πως στο καλό να το χαρακτηρίσω - τηλέφωνο ή μίνι υπολογιστή που θα έχω πάντα στην τσέπη μου?

Ψαρόσουπα βελουτέ

Οι επιζήσαντες. 

Κατά τη διάρκεια του εμφύλιου πολέμου, οι άνθρωποι στις πόλεις πέθαιναν. Στα χωριά, η φτώχεια και η ανέχεια κουτσά – στραβά αντιμετωπίζονταν. 

Τρουφάκια με φιστίκια και ανθόνερο

Τα τρουφάκια της Μαρίνας.

Είναι γνωστό ότι μου αρέσουν οι γρήγορες συνταγές. Γρήγορες γιατί είμαι άνθρωπος ανυπόμονος, νευρικός και με ένα 18 μηνών ζουζούνι, πάντα ανάμεσα στα πόδια μου, να ζητάει να μου ανέβει στο σβέρκο. Αναζητώ αυτές τις συνταγές με μανία, ειδικά την περίοδο που διανύουμε. Μεταξύ παράδοσης και παραλαβής της Νεφέλης απ΄ το σχολείο, ορθογραφίας και αντιγραφής, προπόνησης και μπάνιου, ταΐσματος και ντυσίματος,  το μόνο που προλαβαίνω να φτιάξω, είναι τα παρακάτω τρουφάκια. 

Πικάντικη μακαρονάδα με αντζούγιες και ελιές

Το παν στη ζωή, είναι να δοκιμάζεις. Καινούριες γεύσεις, καινούριες εμπειρίες, καινούρια πράγματα. Το παν είναι να δοκιμάζεις τα όριά σου, τις δυνάμεις σου, τους φόβους σου.  Στη ζωή ήρθαμε για να δοκιμάζουμε και να ρουφάμε τις στιγμές και τις εμπειρίες.