Το Σαββατοκύριακο
θα δώσουμε ραντεβού στην κουζίνα σου. Αυτή τη συνταγή το αποκλείω να μην θες να
την φτιάξεις, εκτός κι αν δεν είσαι ο τύπος που συμπαθεί τις ελιές, οπότε skip και πάμε για άλλες του γούστου σου.
Το Σαββατοκύριακο
θα δώσουμε ραντεβού στην κουζίνα σου. Αυτή τη συνταγή το αποκλείω να μην θες να
την φτιάξεις, εκτός κι αν δεν είσαι ο τύπος που συμπαθεί τις ελιές, οπότε skip και πάμε για άλλες του γούστου σου.
Η εξάρτησή από
τον καφέ κρατάει χρόνια και είναι η μόνη εξάρτηση που έχω στη ζωή μου. Το
εντυπωσιακό είναι πως πίνω καφέ ακόμα και τις βραδινές ώρες κι αμέσως μετά κοιμάμαι
σαν πουλάκι. Το επίσης εντυπωσιακότερο, είναι πως αν μια μέρα δεν πιώ, με
πιάνει ημικρανία. Να το λες και να μη σε πιστεύουν δηλαδή.
Η μπουγάτσα (με
κρέμα, για τους Θεσσαλονικείς) δεν χρειάζεται να δώσει εξετάσεις. Σου αρέσει είτε
πάρα πολύ ή λιγότερο. Μέχρι εκεί διακυμαίνεται η επιθυμία σου γι΄ αυτήν. Το
καθόλου δεν το ΄χω συναντήσει στη ζωή μου και δεν προτίθεμαι σήμερα ειδικά να
το ακούσω, που έχω τόσα να σου πω γι΄ αυτό εδώ το στρούντελ με κρέμα. Αν είσαι
αρνητής μπουγάτσας, τότε να σωπάσεις για πάντα!
Αυτό είναι το
ψωμί του ανθρώπου που δεν έχει πιάσει στα χέρια του κουτάλα, που δεν έχει ψήσει
ένα κέικ και δεν έχει ασχοληθεί ποτέ με την κουζίνα. Είναι βέβαια γνωστό τοις
πάσι πως κάπως έτσι είναι όλα τα ψωμιά που περιέχουν μπύρα. Δεν χρειάζονται
ούτε ζύμωμα, ούτε μαγιά, ούτε χρόνο αναμονής, ούτε πολλά πολλά. Είναι
αυτοκινούμενα ψωμιά. Τα βάζεις όλα στη λεκάνη και εγένετο ψωμί.
Μαυρομάτικα
σαλάτα στην πιο απλή εκδοχή τους. Αυτή τη σαλάτα τη συνδυάζω εννέα στις δέκα
φορές με ψάρι ή τόνο αλλά αυτό δεν είναι δεσμευτικό για όσους δεν το τρώνε.
Επειδή τα σύκα
μονοπωλούν το ενδιαφέρον των περισσοτέρων αυτή την εποχή, μέχρι δηλαδή να βγουν
στην πιάτσα τα σταφύλια, έχω βαλθεί όχι μόνο να φάω όσα περισσότερα μπορώ, αλλά
να κάνω και παρασκευές με αυτά.
Πρόκειται για τη μακαρονάδα που έχει προκαλέσει φρενίτιδα στους κύκλους των foodies (και όχι μόνο) τον τελευταίο ένα χρόνο. Την έχει φτιάξει κυριολεκτικά ο μισός πλανήτης. Είναι διάσημη, είναι απλή και κυρίως είναι τρομερά νόστιμη. Είναι η μακαρονάδα με ψητή φέτα και ντοματίνια ή αλλιώς «μακαρονάδα ΤΙΚ ΤΟΚ».
Κάθε ελληνικό σπίτι
έχει κι από μια δική του συνταγή φανουρόπιτας που ισχυρίζεται μάλιστα η κάτοχος
της συνταγής πως είναι η καλύτερη, η νοστιμότερη και η αρωματικότερη. Εντάξει,
γνωστό το έργο με τις Ελληνίδες νοικοκυρές και γιατί να αποτελώ εξαίρεση? Βασίσου
όμως στην χρόνια σχέση εμπιστοσύνης που έχουμε χτίσει και δοκίμασέ την, έτσι
για αλλαγή.
Τα φασολάκια δεν
είναι ένα φαγητό επιστήμη. Η αλήθεια είναι ότι και στα πιο απλά πράγματα όμως υπάρχουν
μικρά μυστικά ή λεπτομέρειες που εξασφαλίζουν την επιτυχία. Έχω δει φίλες μου
να φτιάχνουν τα φασολάκια με μυρωδικά, με σκόρδο, με πιπεριές και χίλια δύο
άλλα.
Δεν χρειάζονται
πολλά – πολλά για να καταλάβω αν ένα φαγητό μου αρέσει. Με το πέρασμα των ετών
έχω την εμπειρία να ξέρω διαβάζοντας τα υλικά και μόνο αν ένα φαγητό είναι του
γούστου μου ή όχι.
Ορτσίνια
τηγανητά. Τί σου λέω τώρα, ε? Τί είναι το ορτσίνι και γιατί πρέπει εσύ να το
γνωρίζεις? Ή μήπως αυτό ξέρει εσένα?
Η μαρμελάδα
ντομάτας είναι πιο απλή κι απ΄ την κόκκινη σάλτσα που φτιάχνεις για τα
μακαρόνια σου. Δεν απαιτεί ούτε γνώσεις, ούτε εμπειρία. Είναι ένα εντυπωσιακό
παρασκεύασμα που το φτιάχνεις, το έχεις μόνιμα στο ψυγείο και σου είναι
απαραίτητο συνοδευτικό για τα πάντα.
Μια αναγκαία παύση για διακοπές και πάλι πίσω στα καθιερωμένα. Επέστρεψα με μπαταρίες γεμάτες οι οποίες ας μη γελιόμαστε, αδειάζουν πολύ γρήγορα. Είναι το αντίθετο από αυτό που λέμε για την κούραση. Η κούραση συσσωρεύεται, η ξεκούραση όχι!
Η φριτάτα που λες
είναι η καθωσπρέπει ξαδέρφη της ατίθασης και μποέμ ομελέτας. Κακά τα ψέματα,
την ομελέτα δεν την καλουπώνεις εύκολα, αν δεν είσαι παίκτης του MasterChef. Ή
που θα σου σπάσει στο γύρισμα, ή που από τα πολλά υλικά θα σου βγει σε κομμάτια
σαν τρίμματα, ή που θα σου αρπάξει από τη μια. Έχει το δικό της Θεό. Τέλος! Θα
κάνει αυτό που νομίζει κι αν έχει όρεξη να βγει θα βγει, αν όχι, θα βγάλει
εσένα στον τάκο.