Για απόλαυση κι όχι για χόρταση. Έτσι μπορώ να χαρακτηρίσω τη σημερινή συνταγή διότι θα είναι μια πολυτέλεια στο εορταστικό τραπέζι λειτουργώντας υποστηρικτικά στα πιάτα που θα πρωταγωνιστήσουν.
Για απόλαυση κι όχι για χόρταση. Έτσι μπορώ να χαρακτηρίσω τη σημερινή συνταγή διότι θα είναι μια πολυτέλεια στο εορταστικό τραπέζι λειτουργώντας υποστηρικτικά στα πιάτα που θα πρωταγωνιστήσουν.
Το μοσχάρι το κοκκινιστό
είναι ένα απλό φαγητό. Ας μην κάνουμε τα πράγματα δύσκολα όταν δεν είναι. Η απλότητά
του έγκειται στα λίγα, μη εξεζητημένα υλικά και στο καλά επιλεγμένο κομμάτι κρέατος.
Βέβαια όπως και όλα τα πράγματα στη ζωή για να πετύχουν θέλουν τα μυστικά τους.
Θα στα πω.
Μπορεί να μην έχω
στολίσει ακόμα το σπίτι γιατί δεν πρόλαβα αλλά το μυαλό μου είναι ήδη στη
βασιλόπιτα! Με λίγα λόγια το φαγητό πάντα προηγείται των υπολοίπων
δραστηριοτήτων. Ή αλλιώς με το φαγητό καθορίζονται στο μυαλό μου οι εποχές, οι
γιορτές και τα σημαντικά γεγονότα.
Κάποτε, σχετικά πρόσφατα, για κάποια χρόνια, εργαζόμουν σε διαιτολογικό γραφείο. Το ήξερες αυτό για μένα? Δούλευα εκεί λοιπόν έχοντας μάθει τα πάντα, σε σημείο που σου φτιάχνω δίαιτα στο πι και φι (μη μου ζητήσεις), ξέρω συνταγές, θερμίδες, συνδυασμούς τροφών και όλα τα σχετικά.
Η τούρτα των 16ων
γενεθλίων της Νεφέλης μου ήταν μια συνταγή τούρτας που δεν φανταζόμουν ποτέ ότι
μπορώ να έχω στην κατοχή μου και πόσο μάλλον να την μοιραστώ εδώ στο μπλόγκ με
όλους όσους με διαβάζουν. Είναι μια τούρτα επαγγελματική που μόνο σε καλά ζαχαροπλαστεία
μπορείς να απολαύσεις κι αυτό το λέω μετά λόγου γνώσης. Έχω φάει τόσα πράγματα
στη ζωή μου κι όταν λέω κάτι τέτοιο, δεν μπορεί κανείς παρά να το πάρει στα
σοβαρά!
Το φαγητό της Κυριακής
θα μπορούσε να είναι χίλια πράγματα μαζί αλλά παραδοσιακά το μυαλό σου πάει στο
μοσχάρι. Κάτι με μοσχάρι δηλαδή και δίπλα ίσως μακαρόνια, ίσως πιλάφι ή
πατάτες. Όλα ευπρόσδεκτα κι εξίσου νόστιμα.
Η caprese είναι μια από τις διασημότερες
ιταλικές σαλάτες που μάλιστα έχει και τα χρώματα της ιταλικής σημαίας, το
πράσινο, το κόκκινο και το λευκό. Αν τ΄όνομά της δεν σου λέει κάτι, θα σου πω μετά
βεβαιότητας ότι την έχεις επιλέξει κι απολαύσει σε κάποιο εστιατόριο καθώς
είναι η γνωστή σε όλους ντομάτα – μοτσαρέλα – βασιλικός! Ωδή στην απλότητα και
τη φινέτσα.
Δεν θυμάται τι
έφαγε χθες, λέει ο άλλος κι εγώ λέω πως αν υπάρχει ΕΝΑ ΜΟΝΟ πράγμα που θυμάμαι
στη ζωή μου είναι ακριβώς αυτό! Θυμάμαι όχι μόνο τι έφαγα χθες αλλά και προχθές
κι αντίπροχθες κι εκείνη την Τετάρτη μεσημέρι που γύρισα από το σχολείο στην δευτέρα
Γυμνασίου, τι έφαγα στην πενθήμερη που πήγαμε στη Ρόδο, πότε δοκίμασα για πρώτη φορά τορτελίνια ή τι γεύση είχε το κρουασάν που αγόρασα από εκείνο το φούρνο στο Παρίσι προ αμνημονεύτων ετών. Αυτά και άλλα πολλά, μαζί με την κάθε τους λεπτομέρεια.
Ελλάδα δεν είναι
μόνον η Αθήνα! Ευτυχώς υπάρχει στη ζωή μας το ίντερνετ κι έτσι η Ελλάδα έχει πρόσβαση
στην Αθήνα. Διαφορετικά εμείς εδώ στην επαρχία θα μαγειρεύαμε μόνο χόρτα γιαχνί
και ψάρια. Γιατί η επαρχία βλέπεις, δεν έχει πρόσβαση σε υλικά έθνικ, τροπικά
φρούτα και τρόφιμα ιδιαίτερα. Στην Αθήνα βρίσκει κανείς τα πάντα. Στην
επαρχία θα μου πεις, βρίσκεις καθαρό αέρα, ηρεμία και ανθρώπινο τρόπο ζωής.
Ναι, αλλά μ΄ αυτά δεν φτιάχνεις ταϊλανδέζικο θα σου πω εγώ, κι αυτό ακριβώς θα φάμε σήμερα εμείς εδώ οι επαρχιώτες!
Λοιπόν
(αρχίζοντας αποφασιστικά αυτό που έχω να πω), η συνταγή αυτή χαρακτηρίζεται ως
επιδόρπιο, πρωινό, σνακ και αρωματικό χώρου. Για όποιον λόγο κι αν τη φτιάξεις,
θα αποζημιωθείς στο έπακρον. Στο κάτω κάτω, φτιάξ΄την γιατί δημιουργεί εντύπωση έτσι όπως θα παρουσιάσεις τα πουγκιά σε ένα τραπέζι!
Αυτά που βλέπεις
δεν είναι μπισκότα. Είναι κέικ. Διότι άλλα λεν΄τα μάτια σου κι άλλα θα πει η
γλώσσα σου όταν τα γευτείς. Προτού βιαστείς να πεις πως τρελάθηκα θα εξηγηθώ.
Παλαιότερα, κατά τα παιδικά μου χρόνια δηλαδή, θυμάμαι τις
σαλάτες να είναι τα συνοδευτικά των γευμάτων μας, είτε στο σπίτι είτε στα
εστιατόρια. Τα δικά μου παιδιά πάλι, θα τα θυμούνται κάπως αλλιώς τα πράγματα,
μιας και είναι πάμπολλες οι φορές που έχουν φάει σαλάτα για κυρίως γεύμα και
μάλιστα είναι κάτι που αποζητούν. Αλλά σε αυτή την περίπτωση μιλάμε για πλούσια
και πλήρη γεύματα με απείρου κάλλους υλικά μέσα τους!
Ζουμερό! Είναι η
μόνη λέξη που μπορώ να σκεφτώ γι΄αυτό που βλέπεις. Επίσης πολύ σοκολατένιο, λασπώδες και πεντανόστιμο. Είναι
η μόνη περίπτωση που η λέξη «λάσπη» δεν έχει αρνητική σημασία, όταν μιλάμε για κέικ. Είναι ένα τόσο
νόστιμο που πραγματικά αξίζει να το φτιάξει κανείς για τούρτα διότι εδώ
που τα λέμε, θα μπορούσε να ήταν!