Κέικ μαρμπρέ χωρίς αυγά και βούτυρο

Μαρμπρέ σημαίνει μαρμάρινο, στα γαλλικά.  Το κλασικό λοιπόν κέικ που όλοι γνωρίζουμε και από παιδιά τρώμε είναι ένα κέικ που "μοιάζει" με μάρμαρο. Κέικ με βανίλια και κακάο,  που οι στρώσεις του εναλλάσσονται και θυμίζουν τα «νερά» που κάνει το μάρμαρο.

Σούπα κολοκύθας με αστεράκια σφολιάτας

Η σούπα με τα χίλια πρόσωπα. 

Την τελευταία φορά που χρησιμοποίησα κολοκύθα ήταν πριν λίγο καιρό που έφτιαξα την μακαρονάδα με κάστανο, μπέικον, και κολοκύθα. Όση περίσσεψε την έβαλα σε σακουλάκι και την άφησα ξέχασα στο ψυγείο. 

Μηλοτηγανίτες

Φανταστικό πρωινό Κυριακής, τέλειο απογευματινό και ιδανικό σνακ για εκδρομή ή πιν νικ. Οι μηλοτηγανίτες είναι πανεύκολες, αφράτες και ζουμερές. 

Φαρφάλες με σολομό

Μερικοί άνδρες δεν ξέρουν να μαγειρεύουν. Λάθος! Μερικοί άνδρες δεν θέλουν να μαγειρέψουν.  Και για του λόγου του αληθές δείτε παρακάτω μια συνταγή που και παιδί μπορεί να εκτελέσει. Και όταν λέω να εκτελέσει, δεν εννοώ στο ένα μέτρο. Εννοώ να μαγειρέψει και μάλιστα με απόλυτη επιτυχία.  Όσοι κύριοι ισχυριστούν ότι το να βράσεις ένα πακέτο μακαρόνια και να τα ρίξεις στο τηγάνι μαζί με τον έτοιμο καπνιστό σολομό και ένα κουτί  κρέμας γάλακτος είναι δύσκολο, είναι σαν να λένε ότι δεν πήγαν στρατό.

Γαλακτομπούρεκο

Να εξηγηθούμε εξ΄ αρχής ότι τα σιροπιαστά γλυκά του ταψιού δεν τα συμπαθώ. Εκτός από αυτό!! Το γαλακτομπούρεκο είναι η εξαίρεση στον κανόνα μου. Το κρεμώδες, όχι το υπερβολικά γλυκό, το αφράτο και ανάλαφρο γαλακτομπούρεκο. 

Ντιπ ροκφόρ

Κοίταξέ το! Δεν είναι προκλητικό? Τα κριτσίνια περιμένουν να κάνουν βουτιά. Το ίδιο και τα καρότα και τα αγγουράκια.

Εύκολη κολοκυθόπιτα χωρίς φύλλο

Την έφαγα στο σπίτι της κουμπάρας μου το Σαββατοκύριακο που μας πέρασε και χθες την έφτιαξα για εμάς και την φωτογράφισα για εσάς.  

Κέικ με βρώμη και πετιμέζι

Η  αλλιώς  «κέικ μουστοκούλουρο», όπως είπε και η Μεγάλη, η οποία στην πρώτη μπουκιά ενθουσιάστηκε, στη δεύτερη την είδα να ξινίζει λίγο και στην τρίτη  έσπρωξε το πιάτο παραπέρα κι έφυγε να πάει για διάβασμα.  «Δεν μου αρέσουν τα μουστοκούλουρα» λέει...

Παπαρδέλες με κάστανο, μπέικον και κολοκύθα

Την περασμένη Τρίτη το μεσημέρι, ένιωσα σεφ! Μόνο τα τατουάζ δηλαδή μου έλειπαν.
Οι καιροί είναι δύσκολοι – μην τα ξαναλέμε - και τα πολυτελή εστιατόρια για πολλούς από εμάς απαγορευτικά.  Το γεγονός αυτό μεγενθύνει την ικανοποίηση του ανθρώπου που φτιάχνει στο σπίτι του ένα φαγητό που θα μπορούσε κάλλιστα να έχει χρυσοπληρώσει σε ένα από τα υπέροχα μα υπερτιμημένα "καλά" εστιατόρια. 

Μηλόπιτα με κράμπλ

Οκτώβριος. Τα μήλα είναι στα καλύτερά τους και το Food for Thought γιορτάζει το σήμα του, το κατακόκκινο, κρουστό μήλο.

Τάρτα με μανιτάρια, ρεγκάτο και ζύμη καλαμποκιού

Οι τυρόπιτες, οι τάρτες και τα κέικ είναι αυτά που μου έρχονται πρώτα – πρώτα στο μυαλό όταν πρόκειται να φτιάξω κάτι για να υποδεχθώ φίλους στο σπίτι για καφέ. Ανάλογα με την ώρα που έχω καλέσει , επιλέγω να φτιάξω ένα κέικ ή έστω  muffins ή και cup cakes, τα οποία είναι το ίδιο πράγμα αλλά σε άλλο κουστούμι. Αν είναι απόγευμα θα σκεφθώ πιο εύκολα μια τυρόπιτα, μια τάρτα ή επίσης και τυροπιτάκια αν πρόκειται για παιδιά.

Υγιεινές μπάρες με αμύγδαλα και καρύδα - Χωρίς ψήσιμο

Ξεκινώντας τη βδομάδα αισιόδοξα και υγιεινά φτιάχνεις αυτές τις πανεύκολες και απλές μπάρες ενέργειας που σε χορταίνουν και σου καταπραϋνουν την ανάγκη για κάτι γλυκό. 

Κεφτεδάκια με σάλτσα τυριών και λαχανικά

Ανανεώστε τα κεφτεδάκια που περίσσεψαν από την προηγούμενη μέρα! Κι επειδή τα κεφτεδάκια είναι κομματάκι δύσκολο να περισσέψουν, αγοράστε περισσότερο κιμά και κάντε τα να περισσέψουν! 

Κέικ με μήλο, καρότο, καρύδα και cocoa nibs

Μιας και Αύγουστο και Σεπτέμβριο έκανα διάλλειμμα από τα αγαπημένα μου κέικ (όχι μόνο στο μπλόγκ, αλλά και στην πραγματικότητα), ήρθε η ώρα να πάρω το αίμα μου πίσω. Θα μπορούσα φυσικά να ποστάρω για δύο συνεχόμενες εβδομάδες κέικ, μα δεν θα υποβάλλω κανέναν σε αυτό το μαρτήριο. Θα επανέλθω στα καθιερωμένα μου. Ένα κέικ το μήνα κι όποιος αντέξει. Ο καιρος πλέον το "σηκώνει" μαζί με τον ζεστό πρωινό καφέ.

Τηγανητές πατάτες στο φούρνο

 Σήμερα θα εξετάσουμε το φαινόμενο της πατάτας που έχασε τον προσανατολισμό της. Μιας αναρχικής πατάτας, που παρά της συνήθειες εκατοντάδων ετών, (από εποχή  Καποδίστρια), αντιτάσσεται στην πεπατημένη, ξεπηδά από το τηγάνι και μπαίνει στο φούρνο. Όχι δίπλα σε ένα κοτόπουλο όπως θα περίμενε κανείς, αλλά ολομόναχη,  με δυο – τρεις κουταλιές λάδι και μια τσιμπιά ρίγανη.